Þingmaður varð fyrir aðkasti í Hagkaup

Þetta segir Guð­mundur Andri Thorsson, þing­maður Sam­fylk­ing­ar­innar, sem varð fyrir aðkasti í Hagkaup í Garðabæ í fyrra­kvöld. Þing­mað­ur­inn lýsir atvik­inu á Facebook-síðu sinni. Hefst frá­sögn hans á lýs­ingu á þeim sem veitt­ist að honum. Sá hafi verið í fal­legum ull­ar­jakka, með vand­aðan gráan trefil vaf­inn um háls­inn, í hvítum jogg­ing-buxum og með hann­aða hár­klipp­ingu.

„Verð­bré­fagutti í kas­úal klæðn­aði. En hann var samt ekki alveg þess­háttar maður – þeir gang­ast upp í að vera vonda fólkið og eru fullir af póli­tískum rang­trún­aði, en eru ekki slæmir náungar í raun­inni. Held ég. Að minnsta kosti yfir­leitt í góðu skapi – held ég.“

Segist Guð­mundur Andri hafa verið nýstig­inn inn í versl­un­ina þegar hann heyrir kallað „Sam­fylk­ing­ar­drulla“. Honum hafi brugðið við þessi hóp og hans fyrstu við­brögð voru að horfa strangur á hóp sak­lausra ung­linga. Hann hélt hins vegar för sinni um versl­un­ina áfram þar til hann heyrir aftur ókvæð­is­orð. Þá hafi hann komið auga á umræddan mann.

„„Ertu að tala við mig?“ spurði ég og þá kom ný gusa um það hví­líkur lyg­ari ég væri og við­bjóður, ég vildi flytja inn í landið barn­a­níð­inga frá Svíþjóð, hvort ég vissi ekki hvernig ástandið væri í Svíþjóð. Hann titr­aði af reiði. Hann var svo hræddur við alla múslim­ana sem hingað væru á leið­inni frá Svíþjóð og reiður mér fyrir að standa fyrir þessum inn­flutn­ingi.“

Segist Guð­mundur Andri ekki hafa lagt í að spyrja mann­inn hvað honum fynd­ist um 3. orku­pakk­ann en bað mann­inn um að hætta að áreita sig. Að öðrum kosti myndi hann kalla á örygg­is­vörð.

„Það var ein­hver óhugur í mér. Aldrei áður hafði ég staðið augliti til auglitis við net­bræð­ina eins og hún lítur út í raun­veru­leik­anum. Svona leit hann þá út, reiði mað­ur­inn í athuga­semda­kerf­unum. Kannski var þetta veikur maður en það sem vall upp úr honum var sami reiði­lest­ur­inn og við getum dag­lega séð á net­miðlum og heyrt skötu­hjúin á útvarpi Sögu draga upp úr við­mæl­endum sínum til að eitra hugi ves­al­ings gamla fólks­ins sem hefur ekki lengur Sagna­slóð í útvarp­inu að hlusta á.“

Að lokum segir þing­mað­ur­inn:

„Það er ábyrgð­ar­hluti að næra reiði af þessu tagi eins og maður sér stundum stjórn­mála­menn gera á kald­rifj­aðan hátt til að vald­efla sig. Það er hættu­legt. Þetta er vissu­lega sál­sýkis­þrugl en sett saman úr ein­földum stað­hæf­ingum sem bein­ast að djúp­rættum kenndum í okkur, ótta og reiði og van­þekk­ingu í jöfnum hlut­föllum og löngun til að finna reiði­króka til að hengja van­líðan okkar á.“