Vildi sjálfur losna við gömlu karlana

Styrmir er í ítar­legau við­tali við Mannlíf. Þar ræðir hann stöð­una á fjömiðla­mark­aði, sína per­sónu­legu hagi og stjórn­málin.

Nú heyr­ast þær raddir að kyn­slóð Styrmis sé búin að fá sín tæki­færi og ætti nú að bakka og leyfa yngri kyn­slóðum að taka við, hvað finnst honum um þá skoðun?

„Þetta er mjög áhuga­verð spurn­ing,“ segir hann og brosir. „Ég skil þetta unga fólk mjög vel vegna þess að ég hugs­aði nákvæm­lega eins þegar ég var rúm­lega tví­tugur. Ég man að ég var að ganga vestan úr Háskóla niður í bæ og allt í einu skaut niður í koll­inn á mér þeirri hugsun að það yrðu að verða kyn­slóða­skipti í Sjálf­stæð­is­flokknum, gömlu karl­arnir yrðu að hverfa á braut. Þá voru gömlu karl­arnir í mínum huga Bjarni heit­inn Bene­dikts­son, Jóhann Hafstein og Ingólfur á Hellu og allir þeir. Mér fannst þeir búnir að vera þarna allt of lengi og nú væri kom­inn tími á nýtt fólk. Fyrir til­viljun hafði ég heyrt John F. Kennedy flytja sína frægu ræðu „Ich bin ein Berliner“ í Berlín og mér fannst við ungir Sjálf­stæð­is­menn verða að eign­ast okkar eigin Kennedy sem við sáum margir hverjir í Geir Hall­gríms­syni sem þá var orð­inn borg­ar­stjóri í Reykja­vík.

Styrmir Gunn­ars­son skilur vel það unga fólk sem vill losna við gömlu karl­ana úr póli­tík­inni.

Þannig að ég skil full­kom­lega hvernig unga fólkið í dag hugsar um okkur gömlu karl­ana, en við þetta er því að bæta að næstu ár á eftir fékk ég tæki­færi til að fylgj­ast náið með Bjarna heitnum Bene­dikts­syni leiða okkur í gegnum djúpa efna­hagslægð. Ástæðan var sú að ég hafði gift mig og tengda­faðir minn var fyrr­ver­andi þing­maður Sam­ein­ing­ar­flokks alþýðu –Sós­í­alista­flokks­ins, Finnbogi Rútur Valdi­mars­son. Þeir Bjarni voru nánir vinir og allt í einu var ég kom­inn í það hlut­verk að vera sendi­sveinn á milli þeirra og upp­götv­aði hversu mik­il­vægt það var að hafa sterk tengsl og traust á milli verka­lýðs­for­ingja og ráð­herra.

Þarna lærði ég það að þetta með kyn­slóða­skiptin var ekki alveg eins ein­falt og ég hafði haldið og að gömlu karl­arnir sem ég taldi að ættu að hverfa á braut vissu sínu viti. Þannig að ég segi bara að við, gömlu karl­arnir í dag, erum ekki að sækj­ast eftir nokkrum völdum í Sjálf­stæð­is­flokknum, við erum bara í mál­efna­legri bar­áttu. Og ég held að miðað við fylg­is­stöðu flokks­ins þá væri ekk­ert vit­laust af hinni ungu for­ystu­sveit hans að hlusta svo­lítið á okkur. Þau þurfa að átta sig á því að meiri­hlut­inn af því fylgi flokks­ins sem þó er eftir er meðal eldri kjós­enda og það kann ekki góðri lukku að stýra að hunsa skoð­anir þeirra.“

Lestu við­talið í heild sinni í nýjasta Mannlífi.

Myndir / Hallur Karlsson