Faðir Einars Jónssonar sem lést í húsbílabrunanum: „Ég var að missa son og dýrmætan vin“

Jón Ein­ars­son, grasa­læknir og vél­stjóri, minn­ist elsta sonar síns, Einars, sem lést í hús­bíla­bruna síð­ast­liðið föstu­dags­kvöld. Jón segir fjöl­marga vini Einars og fjöl­skyldu í sárum.

Einar heit­inn lést í svip­legu slysi um nýliðna helgi.

„Einar átti góða fjöl­skyldu og marga nána vini sem hafa orðið fyrir miklu áfalli vegna þessa hræði­lega slyss. Ég minn­ist hans með miklum sökn­uði. Einar var góður maður og það er svo hörmu­legt að þetta hafi gerst,“ segir Jón í sam­tali við Mannlíf og lýsir þar hinni hræði­legu upp­lifun sem það er að missa son. Einar var í góðu sam­bandi við vini sína og fjöl­skyldu og segir Jón þá feðga hafa verið mjög nána.

„Einar var ekki ein­ungis sonur minn heldur einnig dýr­mætur vinur minn, líkt og öll mín börn.“ segir Jón sem minn­ist sonar síns með færslu á Facebook í fyrra­dag:

„Elsku Einar sonur minn lést af slys­förum aðfar­arnótt síð­ast­lið­ins laug­ar­dags, 38 ára að aldri. Blessuð sé minn­ing hans.“

Einar átti þrjá hunda sem allir fór­ust í brun­anum með eig­anda sínum.

Einar fædd­ist 21. ágúst 1982. Hann var ókvæntur og barn­laus. Einar hafði und­an­farið búið í vönd­uðum hús­bíl sínum nærri Torfa­stöðum í Grafn­ingi. Síðla föstu­dags­kvölds­ins varð hræði­legt slys þar sem Einar brann inn í hús­bílnum ásamt hund­unum sínum þremur.

Í til­kynn­ingu frá lög­reglu segir að krufn­ing hafi farið fram í gær. Af bráða­birgða­nið­ur­stöðum hennar megi ráða að Einar hafi lát­ist af völdum súr­efn­is­skorts vegna brun­ans í bílnum. Beðið er end­an­legrar nið­ur­stöðu þeirra rann­sókna sem fylgja krufn­ing­unni, sem og nið­ur­stöðu tækni­deildar um elds­upp­taka­rann­sókn.

Jón segir son sinn hafa valið sveita­lífið því hann hafi verið svo mikið nátt­úru­barn. Það hafi þeir báðir fengið að gjöf frá ömmu Einars, Ástu Erlings­dóttur, sem var grasa­læknir líkt og Jón. Báðir voru þeir aldir upp í því að virða nátt­úr­una og þaðan kom þrá Einars heit­ins að búa í sveit­inni.

Einar bjó í hús­bílnum sínum í Grafn­ingi með hundana sína þrjá. Hvergi leið honum betur en í sveit­inni. Mynd / Skjáskot Facebook.

Jón og Þórunn Elva Guðjohn­sen, eig­in­kona hans og stjúp­móðir Einars, segja son þeirra hafa verið flottan ein­stak­ling sem bjó vel í sveit­inni sem hann unni. „Einar var hæfi­leik­a­ríkur bíla­smiður og stund­aði vinnu í Reykja­vík. Hann var mik­ill dýra­vinur og búinn að eiga tvo af hund­unum sínum lengi. Þetta voru mjög flottir hundar. Síðan átti hann einn árs gamlan hund líka. Allir nutu þeir frels­is­ins í sveit­inni þar sem þeim leið best. Einar var mjög hlýr og góður maður og ein­stak­lega bón­góður. Það var alveg sama hvað hann var beð­inn um var hann alltaf fyrstur til að mæta. Einar var líka kraft­mik­ill og góður húmoristi“ segir Þórunn Elva.