Engill Bjartur er neytandi vikunnar: „Kreditkort versta uppfinning samtímans“

Neytandi vik­unnar er Engill Bjartur Einisson, rit­höf­undur, ljóð­skáld og pistla­höf­undur. Auk þess er hann rapp­ari og er að vinna í gerð síns fyrsta lags. Engill Bjartur er áhrifa­valdur á sam­fé­lags­miðlum og deilir skemmti­legum brotum úr lífi sínu á Instagram og TikTok til afþrey­ingar lands­manna. Hann býr með for­eldrum sínum og yngri bróður. Engill Bjartur er fæddur 1998 en segir að flestir halda að hann sé þrí­tugur eftir að hann byrj­aði að safna skeggi. Hann hefur sent frá sér þrjár ljóða­bækur á síð­ast­liðnum þrem árum (Vígsla, Ljóðgæti & Frumefni) og hafa þær hlotið góðar við­tökur. 

Hvað eyðir Engill Bjartur í mat á mánuði og hvar verslar hann helst ?

„Ég eyði umtals­verðu í mat þar sem ég er iðinn vöðva­smiður eða vaxt­ar­rækt­ar­maður. Eins og flestir vita, er það brýn nauð­syn að inn­byrða ógrynni af hita­ein­ingum og pró­tíni til að hámarka vöðva­vöxt­inn. Að öðru heim­il­is­fólki und­an­skildu snæði ég fyrir u.þ.b. 100 þ. kr. á mán­uði. 

 Ég versla ein­göngu í Bónus ein­fald­lega því þar er ódýr­ast. En hnet­urnar og húmmus­inn minn kaupi ég í Costco. Hvað val á versl­unum varðar er verð­lagn­ing lyk­il­at­riði en góð þjón­usta skiptir líka sköpum. Ef afgreiðslu­fólk til­tek­innar versl­unar leggur sig í fram­króka við að veita líf­lega og almenni­lega þjón­ustu, er mun lík­legra að ég skipti við þá verslun. Mér leið­ist þurr þjón­usta og skil ekki að hún skuli þríf­ast á annað borð. Ef þjón­ustu­fólk getur ekki verið kurt­eist við alla við­skipta­vini, ætti það að skipta um starf.“

Hvað með sparnað í matarinnkaupum og hverju vilt þú breyta sem neytandi ?

 „Ég held kostn­aði niðri með því að fara sjaldan út að borða. Þar að auki er ég græn­metisæta/fiskæta og slepp því við að eyða pen­ingum í kjöt. Ég myndi vilja fá Costco í heima­bæ­inn minn Mos­fellsbæ til að þvinga Bónus til að vera enn sam­keppn­is­hæf­ari. Ef sama verð­stríð gilti um mat­vöru­versl­anir og gildir um elds­neyti, væri mat­ar­verð lægra á lands­vísu, öllum til bóta.“

Telur þú álagn­ingu versl­ana sann­gjarna og gerir þú verð­sam­an­burð á vörum og þjón­ustu ?

„Að mestu leyti já. Þar sem ég versla sárasjaldan í sjoppum, dýrum búðum og skyndi­bita- og veit­inga­stöðum, verð ég lítið var við háa verð­lagn­ingu en ég er með­vit­aður um hana og þykir hún stundum eiga rétt á sér. Stundum ekki. Ef versl­anir eru opnar allan sól­ar­hring­inn er hærra verð rétt­læt­an­legt. En síðan er hreint og beint okur einnig til sem fyr­ir­bæri og því er ég ekki hlynntur. Gullna reglan er þessi: Ef álagn­ing er mikil á vöru eða þjón­ustu, þarf kúnn­inn að fá fríðnidi í hlut­falli við álagn­ing­una; s.s. fram­úr­skar­andi þjón­ustugæði, lengri opn­un­ar­tíma, betri vöru, heim­send­ingu o.þ.h. Versl­unum ber að hafa þetta hug­fast. Já, ég geri verð­sam­an­burð af natni því spar­aður skild­ingur er græddur skild­ingur.“

Verðtryggð lán, óverðtryggð lán eða engin lán ?

„Ég tek aldrei lán. Þegar ég flyt að heiman er stefnan að geta stað­greitt mína fyrstu íbúð. Ég er mót­fall­inn lánum af öllum toga. Einnig þykir mér kredit­kort versta upp­finn­ing sam­tím­ans. Mun verri en yfir­dráttur. Best er að eiga sinn eig­inn aur og ef maður á hann ekki að safna þá af þol­in­mæði og vera með raun­hæf mark­mið í neyslu, útgjöldum og fjár­fest­ingum.“

Leggur þú fyrir og ef svo er hvaða leiðir notar þú ?

„Ég er séður í fjár­málum og safna af fyr­ir­hyggju. Núna er ég að safna fyrir nýjum bíl. Síðan íbúð. Mín besta leið til að safna er að taka út reiðufé í hrað­banka og fela það á góðum stöðum. Þá sé ég féð ekki í heima­bank­anum og er því ólík­legri til að falla í þá gryfju að eyða því í óþarfa. Þetta er eins og að vera með banka heima hjá sér. Einnig hef ég hug á að koma mér upp per­sónu­legum neyð­ar­sjóði með tíð og tíma sem sam­anstendur 50% af Banda­ríkja­dölum og 50% af gulli – ef ske kynni að efna­hag­ur­inn í núver­andi mynd hrynji.“

Umhverfisvernd, skiptir hún þig máli ?

„Ég er umhverf­is­vernd­ar­sinni og nátt­úru­barn. T.a.m. hata ég að sjá sígar­ettu­stubba á Esjunni og ég kem því ekki heim og saman að sumir hendi rusli á götum úti og hvað þá í íslensku nátt­úr­unni okkar. Hins vegar hall­ast ég að því að gert sé eilítið of mikið úr kolefn­is­mengun af almenn­ings­völdum. Einka­þotur millj­arða­mær­inga eru mun stærra vanda­mál hvað umhverfið varðar en fólks­bíll með­al­manns­ins. Öfgaum­hverf­is­vernd er að mínu mati aðferð gló­balista og auð­manna til að ein­oka auð­lindir jarðar og dreifa athygli jarð­búa frá stærri vanda­málum eins og stjarn­fræði­legum útgjöldum Banda­ríkja­hers og NATÓ sem menga meira en almenn­ingur á einka­bílum. Í þessu sam­bandi þykir mér umræðan um fækkun bíla­stæða í höf­uð­borg­inni ekki lands­mönnum fyrir bestu.“