Tónlistarmaðurinn Bubbi Morthens kveður söngvaskáldið Gylfa Ægisson í hjartnæmri lýsingu á Facebook í kvöld. Bubbi rekur bæði rótina að „skugganum“ í lífi Gylfa og segir svo af honum skemmtisögu.

Hlátur bakvið sturtutjaldið

„Einu sinni vildi hann hrekkja mig. Við vorum að ferðast með Pöpunum og hann faldi sig bakvið sturtuhengið á baðinu í herberginu mínu til að bregða mér. Ég var búinn að vera að vesenast í herberginu þegar ég heyri niðurbældan hlátur berast til mín,“ segir Bubbi.

Stórfættum tónlistarmanninum gekk ekki vel að fela sig.

„Ég opna dyrnar á baðinu, sé svarta skó - og skónúmer Gylfa var stórt - standa útundan tjaldinu, og þegar ég svipti því frá var hann í sviðsbúningnum með húfuna góðu lekandi ofaní sturtubotninn, veinandi af hlátri. Nú spring ég líka, hann stynjandi milli hviðanna, ég var svo spenntur að ég sprakk, nú sturlaðist ég af hlátri og hrundi í gólfið og þarna lágum við veinandi af hlátri,“ segir Bubbi og klykkir út með: „Svona vil ég minnast hans. Við komum og við förum.“

Skugginn

Bubbi og Gylfi hittust fyrst veturinn 1974 á vertíð á Höfn í Hornafirði.

„Hann sat við skemmtara sem hótelið skartaði og spilaði lag sem var fáránlega gott, allt við það virkaði, melódían og textinn, hvort tveggja geggjað. Úti var harður vetur en lagið var um sól og yl,“ segir hann. „Gylfi var þéttur yfir herðarnar, hendurnar með þykka lófa, svert bak og döpur augu af drykkju. Hann virkaði glerharður en reyndist ljúfur sem lamb. Rödd hans virkaði væmin vegna drykkjunnar og drafandi. Við tókum kvöldið saman, ég spilaði og söng og hann gerði það sama. Eftir þetta átti ég eftir að vera með honum í Eyjum um sumarið og kynntist þá líka bróður hans, Lýður hét hann, sprúðlandi músíkmaður líka. Í gegnum árin hittumst við öðru hverju, þá var bjart yfir honum, hann málaði skip og seldi skipstjórum og útgerðarmönnum og gerði það gott. Það var einhver heiðríkja yfir honum, jafnvel bernska.“

Eitt umdeilt skeið í lífi Gylfa var það sem hann sjálfur kallaði „hommastríðið“ og snerist um andstöðu hans við gleðigöngu samkynhneigðra og ýmislegt sem tengdist baráttu þeirra fyrir sýnileika og meðtekningu.

„Hann hafði samt sína skugga og einn af þeim var að þegar hann var í kringum unglingsárin reyndi maður að brjóta á honum kynferðislega á Siglufirði,“ segir Bubbi. „Sá atburður mótaði sýn hans á samkynheigða og hann fór að stíga fram reiður og setti allt sem tengdist regnboganum á barnaníð af einhverju tagi. Ég hringdi í hann og við töluðum saman, ég hvatti hann til að finna sér góða manneskju og gera upp þetta áfall. Hann hélt nú ekki og þar við sat. Við Sóli Hólm sættum okkur við það. Gylfi var góður drengur, snjall lagasmiður, frábær textasmiður og hláturmildur prakkari.“

Gylfi Ægisson varð bráðkvaddur á heimili sínu í fyrrinótt. Hann var á 79. aldursári.

Gylfi hóf tónlistarferil sinn með hljómsveitum á borð við Berki frá Bolungarvík og Eymönnum frá Vestmannaeyjum. Fyrsta lag hans sem var gefið út á plötu var „Í sól og sumaryl“, sem hann samdi í Lystigarðinum á Akureyri og var gefið út af hljómsveit Ingimars Eydal árið 1972.

Á ferli sínum samdi Gylfi fjölda sígildra laga, þar á meðal „Jibbý jei“ sem hljómsveitin Svanfríður flutti, og „Minning um mann“, sem Logar frá Vestmannaeyjum komu á framfæri. Hann samdi einnig þjóðhátíðarlag Vestmannaeyja árið 1974, „Eyjan mín bjarta“, þegar hátíðin var haldin í tvöhundraðasta sinn.

Árið 1980 stofnaði Gylfi ásamt Rúnari Júlíussyni og fleiri þekktum listamönnum hljómsveitina Áhöfnina á Halastjörnunni. Vinsælt lag hans, „Stolt siglir fleyið mitt“, kom út sama ár á plötunni Meira salt.

Gylfi lagði einnig mikla rækt við tónlist fyrir börn og gaf út fjölda svokallaðra Söngævintýra, þar sem hann vann með sígild ævintýri í lagformi.

Samkvæmt tónlistarsafninu Glatkistan gaf Gylfi út hátt í fjörutíu sólóplötur, auk fjölmargra annarra útgáfa með hljómsveitum og á safnplötum. Lög hans lifa áfram sem hluti af íslenskri tónlistararfi.