Guðmundur Freyr Magnússon er einn þeirra sem kom fram í Kveik-þætti gærkvöldsins á RÚV, en hann var tekinn af móður sinni, Kristínu Guðmundsdóttur árið 1988 og sendur á sveitabæinn Bakkakot í fóstur og var þar til 1991, frá átta ára aldri til ellefu ára aldurs. Þar segist hann hafa verið beittur grófu ofbeldi af hálfu Þóru Elísabetu Bernódusdóttur, húsráðanda á heimilinu.

Guðmundur afplánar nú 17 ára fangelsisdóm í Murcia á Spáni fyrir að hafa orðið kærasta móður sinnar að bana í Torrevieja árið 2020. Samkvæmt þættinum reyndi Kveikur í marga mánuði að fá viðtal við hann, en hingað til hafa spænsk fangelsisyfirvöld ekki veitt heimild til slíks samtals.

Móðir Guðmundar hefur þó fengið að tala við son sinn í stuttan tíma á hverjum degi. Í fjórum myndsímtölum sem hún hljóðritaði fyrir Kveik ræddi hún meðal annars við hann um reynslu hans í Bakkakoti. Eftirfarandi frásagnir Guðmundar hér byggja því á samtölum hans við móður sína, sem fóru fram í gegnum myndsímtöl úr fangelsinu.

„Þóra Elísabet Bernódusdóttir sem var yfirmanneskjan í Bakkakoti fór verst með mig. Hún misnotaði mig kynferðislega og barði mig sundur og saman,“ segir Guðmundur við móður sína.

Hann segir jafnframt að Þóra hafi krafist þess að hann kallaði sig mömmu og að neitun hefði haft í för með sér barsmíðar. Að hans sögn talaði hún einnig niðrandi um Kristínu, móður hans.

„Hún talaði um þig þannig að þú værir bara svona kerling í pillunum. Svona pillukerling. Og að þú vildir ekkert með okkur hafa,“ segir Guðmundur.

„Hún sagði að ég gæti gleymt því að ég færi aftur til mömmu. Ég yrði hjá henni þangað til ég yrði 16 ára.“

Sigurður, sem einnig var vistaður í Bakkakoti á sama tíma og Guðmundur, segir að meðferðin sem Guðmundur hafi sætt hafi verið sérstaklega hörð.

„Hann fékk rosalega útreið þarna, sem aldrei fékk að heyrast. Og það rifjaðist mikið upp fyrir mér þegar Guðmundur fékk dóm, eða framdi sinn glæp og fékk dóm fyrir það. Og hvernig fólk talaði um hann. Það særði mig svo mikið að sjá þetta og heyra hvernig fólk talaði. Því fólk veit ekki alla söguna. Fólk veit ekki hvað hann og ég og fleiri upplifðum þarna. Það veit það ekki. Og það er einhver sem ber ábyrgð á því. Það er einhver sem ber ábyrgð á því hvað var gert við okkur þarna. Einhver sem hefur komist upp með það,“ segir Sigurður, sem átti augsýnilega erfitt með að rifja upp dvöl Guðmundar í Bakkakoti.

Dvöl Guðmundar í Bakkakoti lauk árið 1991, þegar hann var aðeins 11 ára gamall, mun fyrr en áætlað hafði verið. Kristín segir að hún hafi þá sótt son sinn í skólann, ekið með hann á brott, án þess að horfa til baka.

Þannig að þú í raun tókst hann í burtu í leyfisleysi?

„Já ég rændi honum. Hvað átti ég að gera? Átti ég að láta hana eyðileggja hann? Nei.“