Þögn Katrínar meiðir meira

Þetta segir Erla Bolla­dóttir, einn sak­born­inga í Guð­mundar- og Geir­finns­mál­inu sem, ólíkt flestum öðrum aðilum máls­ins, hefur ekki verið sýknuð af Hæsta­réttir. Í ítar­legu við­tali við Mannlíf lýsir Erla von­brigðum sínum með Katrínu Jak­obs­dóttur, for­sæt­is­ráð­herra, en þær áttu fund vegna máls­ins þann 27. des­em­ber. Síðan þá hefur ekk­ert gerst.

„Ég hitti Katrínu og reif­aði þau mál sem þurfti og það var fínt að tala við hana. Hún sagði reyndar í upp­hafi fundar að hún vildi að við hitt­umst aftur í lok jan­úar því þá ætl­aði hún að geta útskýrt fyrir mér stöð­una. Seinna á þessum fundi ítrek­aði hún að við hitt­umst aftur í lok jan­úar. Þann sjö­unda febr­úar sendi ég henni tölvu­póst og sagð­ist vera orðin lang­eyg eftir fund­inum til þess að geta ákveðið næstu skref. Ekkert svar. Í fyrri­hluta mars sendi ég aftur póst og sagði að enn hefði ég ekk­ert heyrt. Var vissu­lega orðin sár og að reyna að skilja hverju sætti að mér væri ekki svarað. Enn hef ég ekk­ert heyrt.

Ef þú biður ein­hvern fyr­ir­gefn­ingar en heldur svo áfram að sparka í við­kom­andi, er það þá mark­tæk fyr­ir­gefn­ing­ar­beiðni? Þetta tvö­falda sið­ferði að biðj­ast fyr­ir­gefn­ingar en halda svo öllum á stað sem heldur áfram að meiða og særa við­kom­andi. Að halda þessu svona vof­andi yfir þeim sem hafa mátt þola allt sem á undan er gengið er fram­koma sama eðlis og við höfum alla tíð mátt þola af hálfu þessa kerfis.

Ég er sár út í Katrínu. Ég fyllt­ist von um að nú kæmi ein­hver nið­ur­staða sem mundi feykja skýj­unum frá sól­inni. Ég hafði á til­finn­ing­unni að þessi kona sem ég hafði haft mætur á væri einmitt mann­eskjan sem myndi ljúka langri og myrkri göngu okkar allra. Veru­leik­inn er hins vegar sá að þögn hennar meiðir mig meira en margt annað hefur gert. Það væri betra ef rík­is­stjórnin hefði sleppt því að biðj­ast fyr­ir­gefn­ingar því hugur virð­ist ekki hafa fylgt þar máli.

Þessu máli er ekki lokið fyrr en ég, Sævar og Kristján höfum verið sýknuð af röngum sak­ar­giftum. Enginn vilji virð­ist hins vegar hafa verið í rétt­ar­kerf­inu á neinu stigi máls­ins til að takast á við þá ábyrgð sem á því hvílir í þessu hörmu­lega máli.“

Allt við­talið við Erlu má lesa hér.