Segir Margréti leikstjóra ekkert vita um málið: „Þetta er bara sóðaskapur“

Atli Þór Fanndal segir að leik­stjóri Baráttan um Ísland viti „greini­lega ekk­ert um þessi mál,“ en hún blæs á gagn­rýni á heim­ild­ar­mynd­inni.

Mikil óánægja gætir á sam­fé­lags­miðlum vegna heim­ild­ar­mynd­ar­innar Baráttan um Íslands sem sýnd var í tveimur pörtum á RÚV á dög­unum, í til­efni af 15 ára afmæli Hrunsins. Gagn­rýnin bein­ist helst að efn­is­tökum mynd­ar­innar, að of mikil áhersla hafi verið á við­tölum við banka­menn, í stað þess að ræða við fólk sem missti allt í Hruninu. Þá hafa nokkrir aðstand­endur mynd­ar­innar kraf­ist þess að vera teknir af þakk­arlista mynd­ar­innar en Þor­valdur Gylfason skrif­aði til að mynda Stefáni Eiríks­syni útvarps­stjóra bréf þar sem hann heimt­aði að vera tek­inn af list­anum.

Atli Þór Fanndal er einn af þeim sem gagn­rýnt hefur heim­ild­ar­mynd­ina og RÚV fyrir að sýna hana, harð­lega. Í nýrri Facebook-færslu sem hann skrif­aði við frétt Vísis, þar sem Margrét Jónas­dóttir, leik­stjóri mynd­ar­innar og aðstoð­ar­dag­skrár­stjóri Rík­is­út­varps­ins, sagði að myndin hafi alltaf átt að fjalla um banka­menn­ina. „Ég taldi mig hafa að­gang að fólki sem hafði ekki tjáð sig áður, sem ekki hefur sest niður í ró­leg­heitum og sagt sína sögu án þess að vera í kast­ljós­inu,“ sagði Margrét í við­tali við Vísi. Atli Þór er hvassyrtur í Facebook-færsl­unni og segir að leik­stjór­inn viti „greini­lega ekk­ert um þessi mál“ og að hún „end­ur­varpar bara áróðri sem millj­ónum hefur verið kostað til að end­ur­varpa.“ Að lokum segir hann: „Þetta er bara sóða­skapur.“

Hér má sjá færsl­una í heild sinni:

„Leik­stjóri mynd­ar­innar veit greini­lega ekk­ert um þessi mál. Talar um að hún hafi viljað segja ein­hverja sögu sem aldrei var sögð og tala við fólk sem aldrei tal­aði en end­ur­varpar bara áróðri sem millj­ónum hefur verið kostað til að end­ur­varpa. Þessi lyga­saga sem myndin hennar kyndir undir er ástæða þess að heilu fjöl­miðl­arnir hafa verið stofn­aðir, fjöldi bóka verið leyni­lega og stundum ekk­ert leyni­lega verið fjár­magn­aðar og ástæða þess að PR iðn­að­ur­inn tútn­aði út. „En það var aldrei mark­miðið með þess­ari mynd. Það hafa aðrir fjallað um venju­legt fólk í sínum myndum og mér fannst það bara ekki vera þessi saga. Ég taldi mig hafa að­gang að fólki sem hafði ekki tjáð sig áður, sem ekki hefur sest niður í ró­leg­heitum og sagt sína sögu án þess að vera í kast­ljós­inu,“ segir Margrét. Þetta er bara sóða­skapur.“