Var sagt frá andláti móður sinnar á jólunum

Kolbeinn Þor­steins­son gaf nýverið út bók­ina Mamma og ég - Myndir og minn­ingar en hún er saga mæðgin­anna Kolbeins og Ástu Sig­urð­ar­dóttur rit­höf­undar.

Í bók­inni gerir Kolbeinn upp sam­band sitt við móður sína en Ásta glímdi við óreglu lengst af ævi sinni og barð­ist við þá djöfla sem fylgja fíkn­inni. Börnin voru tekin af henni og send í fóstur en bókin hefur fengið góðar við­tökur.

Jólin 1971 var Kolbeinn í fóstri og var til­kynnt að móðir hans væri látin en hann opnar sig um þetta í við­tali við Heim­ild­ina. „Nánast í sömu andrá og jólin voru hringd inn fengum við þær fréttir að mamma væri dáin.“

„Ég held að börn séu almennt lítið að hugsa um dauð­ann, allra síst dauða sinna nán­ustu. Ég held að ekk­ert okkar hafi með­tekið þetta. Við sátum þarna í sjokki. Þetta var mikið áfall. Ekki minn­ist ég þess að við höfum öll grátið hástöfum, en við vorum hnuggin,“ sagði Kolbeinn við Heim­ild­ina.

Grét en ekki fyrir framan að fólk

Kolbeinn segir að það hafi verið fyrst í jarð­ar­för­inni sem hann átt­aði sig í raun á and­láti móður sinnar.

„Þá fyrst varð þetta end­an­legt. Á það ber að líta að ég hafði lengi vanið mig á að vera ekki að kvarta og kveina heldur halda haus. Ég ákvað að birgja þetta inni og eiga við sjálfan mig. Það er sama hvað ég róta í mínum minn­ingum þá man ég ekki eftir því að hafa bug­ast fyrr en í jarð­ar­för­inni,“ sagði Kolbeinn.

Þar brotn­aði hann niður og grét. „En ekki fyrir framan fólk.“