Gunnar Smári Egilsson opnar sig um erfiða dvöl sína á sumardvalarheimili sem barn, í nýrri Facebook-færslu.

Fyrrverandi framkvæmdarstjóri Sósíalistaflokksins, Gunnar Smári Egilsson, segir frá því í nýrri færslu á Facebook að hann hafi verið á sumardvalaheimili þegar hann var fjögurra ára gamall. Færslan hefst á eftirfarandi orðum:

„Það var mynd í sjónvarpinu um börn á sumardvalarheimili, líklega á sjöunda áratugunum, Sumarbörn. Ég var á svona heimili, barnaheimilinu Vorboðanum sem verkalýðsfélög kvenna ráku upp við Rauðhóla. Það eru engar menjar um þetta heimili þar lengur, en hluti skálans er núna íbúðarhús á Framnesvegi 66. Ég var þarna held ég sumarið 1965, fjögurra ára, sumarið þegar pabbi og mamma skildu.“

Segist Gunnar Smári segist ekki eiga margar góðar minningar um þessa dvöl sína og sagði hana hafa einkennst af ótta og einmanaleika.

„Ég á fáar góðar minningar frá þessari dvöl, ég skildi ekkert í því hvers vegna ég var allt í einu lokaður þarna inni ásamt sextíu börnum, kannski fleirum. Við sváfum í kojum í skálum og áður en dregið var fyrir gluggana sagði gæslukona okkur að í Rauðhólunum fyrir utan byggi hún Grýla sem myndi læðast til okkar og stela þeim börnum sem ekki væru sofnuð. Skrítin aðferð við að svæfa börn. Annars man ég fátt, nema þrúgandi tilfinningu söknuðar, ótta og einmanaleika.“

Fjölmiðlamaðurinn sagði í færslu sinni að eitt ljós hafi verið þetta erfiða sumar en það hafi verið unglingsstúlka sem vann á barnaheimilinu umrætt sumar. Fann hann í henni sálufélaga.

„Ljósið er ein gæslukonan, sem hefur líklega verið unglingsstúlka þetta sumar. Hún var sú eina sem ég man til að hafi séð mig, og ég laðaðist að henni. Henni hefur fundist gaman að stríða mér þegar ég mændi upp á hana í von um einhverja tengingu. Þegar við gengum fram á Hólmsá sagði hún mér að þarna rynni Þjórsá í öllu sínu veldi. Svo benti hún á Rauðhólana og sagði að þarna risi hún Hekla, líklega að undirbúa gos. Og þarna liggur Þingvallavatn, sagði hún og benti í átt að Elliðavatni. Fróðleiksfúst barnið hafði fundið sálarfélaga, gat ekki hugsað sér skemmtilegri gönguför.“

Þegar Gunnar Smári var sóttur af fjölskyldunni eftir sumarið var hlegið af honum þegar hann sagði þeim frá því sem unglingsstúlkan hafði kennt honum.

„Það eina góða þetta sumar var blekking. Ég myndi gjarnan vilja vita hver gæslukonan var sem bjargði mér þetta sumar, með því að ljúga mig fullan.“

Að lokum segir hann frá því að tilraun hafi verið gerð til þess að setja hann á dagheimili veturinn á eftir en eftir að hann harðneitaði því fylgdi hann móður sinni í vinnuna. Þá var einnig reynt að senda hann í sveit næsta sumar en hann komst hjá því með því að gera sér upp kíghósta.