Gunnar Smári Egilsson, ritstjóri Samstöðvarinnar, greinir frá því í færslu á Facebook að hann muni ekki vera við störf næstu daga eftir að læknir sendi hann heim og ráðlagði honum að gera sem minnst. Hann segist glíma við alvarleg heilsufarsvandamál sem hafi dregið verulega úr orku hans og starfsgetu.

Í færslunni lýsir Gunnar Smári stöðu sinni með eftirfarandi orðum:

„Ég verð ekki á Samstöðinni næstu daga, var sendur heim af lækni til að gera sem minnst. Ég er ekki beint veikur en svolítið bilaður, er með blóðtappa í fæti, lungum og hjarta og ekkert af þessu virkar sem skyldi, ég er því orkulítill og einhvern veginn þrjátíu árum eldri en ég var fyrir nokkrum vikum.“

Hann segir ástandið sérkennilegt og erfitt að sætta sig við, þrátt fyrir að vera ekki í miklum líkamlegum þjáningum.

„Það er skrítið að vera svona, ekki þjáður en alveg glataður einhvern veginn.“

Gunnar Smári lýsir því að hann hafi alla tíð haft mikla starfsorku og getað tekist á við flókin verkefni, en nú sé staðan allt önnur.

„Ég hef alla tíð verið blessaður með öflugri vél innra með mér, hef getað gert allt sem mér hefur dottið í hug, jafnvel ráðist á ókleyfa múra. En nú er ég magnþrota gagnvart minnstu hindrunum, get ekki hugsað mig í gegnum neitt, ekki drifið nokkurn skapaðan hlut af.“

Hann greinir jafnframt frá því að fyrirhugað hafi verið að grípa til inngrips vegna hjartsláttar, en það hafi ekki verið talið öruggt vegna blóðtappa í hjartanu.

„Í gær stóð til að gefa mér stuð svo hjartað færi að slá í eðlilegum takti en það er víst ekki hægt þegar það finnast blóðtappar í hjartanu, sem gætu stokkið upp í heila og strokað út allskyns getu og persónuleika. Ég verð því að lifa sem maður á tíræðisaldri einhverja daga til viðbótar.“

Í færslunni útskýrir Gunnar Smári einnig hvers vegna hann kaus að greina opinberlega frá heilsufari sínu

„Hvers vegna er ég að segja ykkur frá þessu? Ég veit að mörg ykkar horfið og hlustið á Samstöðina og vildi ekki líða þar burt eins og reykurinn, vildi hósta aðeins í hljóðnemann og tilkynna vonandi stuttar fjarvistir.“

Hann veltir jafnframt fyrir sér eðli tjáningar á samfélagsmiðlum og mikilvægi þess að deila ekki aðeins sigri og sannfæringu heldur einnig óvissu og myrkari hugsunum.

„Svo hef ég verið að velta fyrir mér tjáningu inn í þessum helli sem Facebook er, hvort við ættum ekki líka að deila myrkum hugsunum, döprum og óljósum, hvort það sé ekki nauðsynleg íblöndunarefni með öllum þessum sigrum og sannfæringu sem lekur af mörgu sem hér er sagt og skrifað.“

Að hans mati er slík tjáning forsenda raunverulegs samfélags.

„Með tjáningu okkar sköpum við samfélag og það verður aldrei mannlegt og frjótt nema við blöndum það úr öllum mannlegum tilfinningum, ekki bara þeim sem tilheyra óskalöndum okkar.“

Í lok færslunnar segir Gunnar Smári að hann eigi erfitt með að klára hugsanir sem áður hefðu verið honum auðveldar og lýsir því hvernig heilsan setji honum skorður.

„En ég hef bara ekki þrek til að klára þessa hugsun, lungu mín grípa ekki þennan anda og hjarta mitt finnur ekki réttan takt.“