Daria Peremot, háls-, nef- og eyrnalæknir frá Kharkiv í Úkraínu, vinnur nú við að þjóna til borðs á Landnámssetrinu í Borgarnesi þrátt fyrir að hafa lokið læknaprófi á Íslandi. Þetta kemur fram hjá Skessuhorni í dag.

Daria flúði til Íslands í upphafi stríðsins í Úkraínu fyrir fjórum árum ásamt móður sinni og syni. Áður starfaði hún sem yfirlæknir á háls-, nef- og eyrnaskurðdeild á sjúkrahúsi í heimaborg sinni. Hún segir fyrstu sprengjurnar hafa fallið snemma morguns og að raunveruleikinn hafi slegið hana þegar samstarfskonur hennar fóru að gráta.

„Ég var vakthafandi yfirlæknir á háls,- nef- og eyrnaskurðdeildinni á Héraðssjúkrahúsinu í Kharkiv, þegar gerðar voru árásir á borgina, en það var strax í upphafi stríðsins. Það hafði verið uppi orðrómur um að það væri að koma stríð en það var eins og enginn tryði því fyrr en það gerðist. Fæstir voru búnir undir stríð, hvorki búnir að birgja sig upp af matvælum eða pakka í flóttatösku. Um fimm leytið um nóttina heyrði ég eitthvað sem minnti á flugelda og það tók mig smástund að skilja að þetta voru raunverulegar sprengingar. Síðan sá ég að konur sem voru með mér á vaktinni voru farnar að gráta og þá helltist raunveruleikinn yfir,“ segir Daria í viðtali við Skessuhorn.

Missti föður sinn

„Þetta varð síðasti vinnudagurinn minn. Um morguninn sótti ég barnið mitt sem var í pössun hjá foreldrum mínum. Það var í síðasta sinn sem ég sá pabba minn en mánuði síðar var hann dáinn,“ segir Daria og lýsir síðan hvernig hún, móðir hennar og sonur neyddust sífellt til að færa sig um set, þar til þau urðu að fara til Póllands og þaðan til Íslands. „Ég er mjög þakklát Íslendingum fyrir að hafa tekið á móti okkur og fyrst um sinn var mjög notalegt að vera á Bifröst.“

Hér hefur hún reynt að fá starf sem læknir en þurfti fyrst að sanna hæfni sína með því að taka lokapróf í læknisfræði við Háskóla Íslands. Hún lauk því prófi í fyrra og varð fyrsti úkraínski læknirinn til að útskrifast þaðan.

Þrátt fyrir það hefur hún ekki fengið starf. Hún þarf að starfa í sex mánuði sem aðstoðarlæknir áður en hún fær full réttindi en segir að hún hafi sótt um fjölda starfa án árangurs. Hún hefur aðeins einu sinni fengið boð í viðtal.

„Ég varð ofboðslega glöð að klára þetta próf en það virðist síðan ekki breyta neinu. Ég fæ engin svör, viðtalið á Selfossi var eina viðtalið sem ég hef farið í og það skilaði ekki neinu, ekki heldur þegar auglýst var eftir læknum í sumarafleysingar á Selfossi,“ segir Daria.

Hún býr nú á Bifröst eins og fram kom hér að ofan, þar sem leiga er ódýr, en segir erfitt að búa fjarri þjónustu og atvinnu. Samhliða vinnu sinni á veitingastað er hún að læra íslensku og reynir að bæta tungumálakunnáttu sína. Segist hún afar þakklát Sirrí á Landnámssetrinu. „Ég er afskaplega þakklát Sirrý í Landnámssetrinu því hún hefur hjálpað mér eins og hægt er og aðlagað vaktirnar mínar að íslenskunáminu.“

Erfið staða

Daria segir stöðu sína valda henni miklum áhyggjum, enda sé erfitt fyrir útlendinga að komast að á vinnumarkaði. Hún óttast að þurfa að snúa aftur til Úkraínu ef hún fær ekki starf.

„Auðvitað er ég orðin mjög hrædd og örvæntingafull. Ef ekki rætist úr þá er öll mín barátta til einskis,“ segir hún og bætir við að lokum: „Það er farið að tala um að senda flóttafólkið aftur til Úkraínu, ég get ekki sótt um dvalarleyfi hérna ef ég fæ ekki vinnu. Það er því allt undir og ég bið um tækifæri til að fá að vinna fyrir okkur“.