Jón Pétur Zimsen, þingmaður Sjálfstæðisflokksins og fyrrverandi skólastjóri, flutti ræðu á Alþingi í dag sem mun sennilega ekki falla úr minni þeirra sem viðstaddir voru hana en hann flutti ræðuna undir flokknum Störf þingsins.
Í ræðunni reyndi hann að tengja með reynslu og þekkingu sína úr grunnskólanum Íslands yfir í ákvarðanir og orð Kristrúnar Frostadóttur, án þess þó að nefna hana á nafn.
Ræða Jóns í heild sinni
Frú forseti.
Ég er forseti nemendafélagsins og ég er æðislegur. Ég var kosinn formaður, ég vissi það fyrir fram. Hvað hélduð þið eiginlega? Ég var alveg búinn að fá gjörsamlega nóg af hinum krökkunum í skólunum, þau eru pirrandi. Vita þau ekki að þetta er skólinn minn? Sumir segja að ég sé stjórnlyndur en, með leyfi virðulegs forseta: Döh.
Það er ekki mér að kenna að ég viti allt miklu betur en þið, ég meina, ég var yfir sjoppunni á böllum í grunnskóla. Ég veit alveg að ég ætlaði að bjóða upp á fría ávexti fyrir ykkur í frímínútum og lækka miðaverð á böllin, en hvernig eigum við að geta það?
Þetta kostar allt peninga. Ég vissi það ekkert. Ég er með plan og það mun ganga. Þið megið alveg vita að það verður ekkert auðvelt fyrir mig en þetta verður enn erfiðara fyrir ykkur. Þið verðið bara að skilja það. Hvers vegna komið þið ekki bara með ávexti sjálf ef þið viljið þá svona mikið?
Ég vissi ekkert að það kostar heilmikið að halda ball. Þetta er ykkar skemmtun. Þið borgið. Allir aðrir sem hafa verið formenn á undan mér hafa bara verið ömurlegir. Ég meina, þeir hafa ekki einu sinni kunnað að birta sjálfur á Insta eða að nota ný flott orð. Ég er t.d. yfirburðagáfusjarmi. Jörð til allra. Halló!
Ég er orðinn pirripú. Þið viljið ekki hafa mig þannig, trúið mér.
