Fékk upp í kok á kjaftæðinu

Steinunn segir að tón­list hafi alltaf verið hluti af hennar lífi. „Ég kemst ekki af nema ég sé í ein­hverju tengdu tón­list og listum. Ég var í dansi í 13-14 ár þar sem ég var umkringd tón­list allan dag­inn, ég lærði klass­ískan söng og á gítar og var sjúk í ljóð og góðar bækur og enn skrifa ég mig frá aðstæðum sem ég er ekki sátt við.“ Hún segir að á menta­skóla­ár­unum hafi nán­ast ekk­ert annað komið til greina en að fá að syngja uppi á sviði og hverfa inn í tón­list­ar­heim­inn.

„Ég tók þátt í öllu. Fór í Idol skjálf­andi á bein­unum, var í nem­enda­fé­lag­inu í Verzló, söng í söngvakeppnum og fór í hin og þessi „show“. Ég vildi bara vera í tón­list og ég reyndi að koma mér á fram­færi og verða betri.“

Einn dag seg­ist hún svo hafa rekið augun í aug­lýs­ingu í Verzló þar sem verið var að boða í prufur fyrir sum­ar­starf í tón­list. Prufan reynd­ist vera upp­hafið að hljóm­sveit­inni Nylon. „Þetta varð lengsta sum­ar­starf sem ég hef unnið við,“ segir hún hlæj­andi.

Fékk nóg af kjaftæðinu

Nylon varð strax vin­sæl á Íslandi og í kjöl­farið hófst útrás. Sveitin fór í tón­leika­ferða­lag 2006 um Bretland með þremur mis­mun­andi hljóm­sveitum og kom fram á Wembley Arena sjö sinnum. Um mitt ár 2007 urðu hins vegar breyt­ingar á band­inu þegar með­limum fækk­aði niður í  þrjá.

„Við Alma og Klara breyttum um stefnu, vildum meira og lögð­umst á eitt að gera eðal­popptón­list með frá­bæru fólki og unnum hart að því að koma okkur áfram erlendis. Við fórn­uðum öllu. Það var bara heims­yf­ir­ráð eða dauði. Svo lönd­uðum við plötu­samn­ingi við Hollywood Records eftir röð til­vilj­ana og mikla vinnu, eftir að hafa fengið smá­vegis ógeð á Íslandi og að okkar mati nei­kvæðni gagn­vart popptón­list, gagn­rýni á okkur, DV-kommenta­kerf­inu og bara eftir að hafa fengið upp í kok á kjaftæð­inu. Við vildum bara gera tón­list.“

Eftir enda­lok Nylon fluttu stelp­urnar til Los Angeles árið 2010 og þar varð hljóm­sveitin The Charlies til. Steinunn segir að sá tími hafi meðal ann­ars verið áhuga­verður, erf­iður, lær­dóms­ríkur og mót­andi, en smám saman hafi hugur þeirra farið að leita annað. The Charlies var lögð niður og stúlk­urnar héldu á vit nýrra ævin­týra. Alma og Klara búa enn í Los Angeles þar sem þær starfa við laga­smíðar en Steinunn söðl­aði um og opn­aði, ásamt Soffíu Kristínu Jóns­dóttur, umboðs­skrif­stof­una Iceland Sync árið 2014. Í dag vinna þær með Svölu Björg­vins­dóttur, Auðunni Lúth­ers­syni (AUÐUR), Andra Fannari (AFK13) og fleirum.

Spurð út í starfið segir Steinunn að frá því að hún var krakki hafi hún verið furðu­legur skipu­lags­perri í bland við lista­mann­eskju. „Áður en ég fór út í þetta bentu margir mér á að ég ætti nú „bara“ að vera umboðs­maður, sjá um við­skipta­hlið­ina og koma öðrum áfram. Mér fannst það fárán­legt og skildi ekk­ert hvað fólk var að rugla. Fannst ég vera að bregð­ast söng­konu­draumum mínum þótt þetta væri í raun fyrir löngu farið að toga í mig.“ Það hafi þó auð­veldað henni að breyta um stefnu þegar hún fór að búa til skart­gripi 2012 og setti saman skart­gripalín­una CarmaCamilla.

Steinunn segir starf umboðs­manns ganga út á að koma lista­mönnum áfram og oft sé þetta eins og að vera sál­fræð­ingur, lög­fræð­ingur, þjónn, banka­stjóri, for­eldri, redd­ari, bíl­stjóri, rit­ari, rót­ari og fleira. Blanda sem geri að verkum að stundum viti hún varla hvað hún starfi við en það geri þetta spenn­andi. Óneit­an­lega sé vinnan þó stressandi líka.

„Þannig að ég passa mig að vinna í núvit­und­ar­verk­efnum, til dæmis að CarmaCamilla 2.0 sem ég get dundað mér við í friði. Jafnvægi er lyk­ill­inn að þessu öllu. Ég trúi því svo heitt að ég er með það húð­flúrað á hönd­ina á mér. Án gríns,“ segir hún og hlær.

Texti / Sigrún Guðjohn­sen
Mynd / Brynjar Snær