Ragnar gerir það gott: „Þetta er ákveðinn gæðastimpill“

Gullregn, kvik­mynd Ragnars Braga­sonar, hefur verið valin inn á alþjóð­legu kvik­mynda­há­tíð­ina í Toronto, Toronto International Film Festival, sem hefst þann 10. Sept­em­ber næst­kom­andi. Ragnar segir það mik­inn heiður að fá mynd­ina tekna til sýn­inga á hátíð­inni, enda sé hún á meðal virt­ustu kvik­mynda­há­tíða í heim­inum.

Séð og heyrt sló á þráð­inn til Ragnars sem er nýkom­inn heim frá Póllandi og þurfti að fara í sótt­kví en segir það hafa verið vel þess virði.

„Þetta er ein af þessum stóru hátíðum, hún er næst­stærst á eftir kvik­mynda­há­tíð­inni í Cannes, þannig að það er klár­lega mik­ill heiður að vera þarna með mynd,“ segir Ragnar þegar hann er spurður hvað honum finn­ist um að kvik­mynd hans Gullregn skuli hafa verið valin inn á hina virtu alþjóð­legu kvik­mynda­há­tíð í Toronto.

Hann bætir við að það sé ekki síður ánægju­legt í ljósi þess að hátíðin hefur verið færð í nýjan bún­ing í ár til að bregð­ast við breyttum aðstæðum vegna COVID-19. „Það verður að segj­ast eins og er að þetta verður svo­lítið spes útgáfa af hátíð­inni út af far­aldr­inum. Hún verður eig­in­lega í nið­ur­soðnu formi. Sýningar að hluta á raf­rænu formi og helm­ingi færri myndir sýndar en vana­lega. Þess vegna er gleði­efni að kom­ast þarna inn með mynd í þessu erf­iða árferði. Þetta er ákveð­inn gæða­stimp­ill fyrir mynd­ina,“ segir hann.

Leiðinlegt að geta ekki verið viðstaddur

Ragnar hefur tvisvar fylgt myndum sínum eftir á alþjóð­legu kvik­mynda­há­tíð­ina í Toronto, fyrst Fíaskó árið 2000 og svo Málmhaus þegar hún var heims­frum­sýnd þar við góðar und­ir­tektir 2013. Hann segir alltaf gaman að mæta á hátíð­ina og því sé svo­lítið leið­in­legt að geta ekki verið við­staddur hana núna. Það sé ein­fald­lega ekki í boði í ár.

„Já, það er verst að maður skuli ekki kom­ast. En staðan er sú að það verða engir erlendir gestir á hátíð­inni vegna COVID-19, það er bara ekki í boði. Þetta verður meira svona „local“ en „global“, en í gegnum onlæn-útgáfu fær brans­inn, blaða­menn og kvik­mynda­á­huga­fólk aðgang að mynd­inni,“ útskýrir hann.

Furðulegt ár

Ragnar tekur fram að hann hafi þó fullan skiln­ing á stöð­unni. „Þetta er bara ástandið sem ríkir í heim­inum í dag og þetta hefur verið væg­ast sagt sér­stakt ár í brans­anum, ekki síst hvað hátíðir varðar. Undir venju­legum kring­um­stæðum fylgir maður til dæmis mynd stíft eftir í kjöl­far frum­sýn­ingar og ferð­ast með hana á alls konar hátíðir út um allt, kannski ekki eins og oft og maður vill en maður er samt á sífelldum þeyt­ing. En ekki í ár. Hátíðin í Cannes, sem er sú stærsta í heimi, fór til að mynda fram í raf­rænu formi, aðrar hátíðir liggja niðri og allt er lama­sessi.“

Góðar viðtökur í Póllandi

Ragnar kveðst þó von­góður um að það fari smám saman að rofa til í brans­anum. Til marks um það hafi Gullregn verið frum­sýnd í Póllandi í síð­ustu viku og aðstand­endum mynd­ar­innar boðið á sýn­ing­una. „Já, ég var að koma frá Póllandi þar sem myndin fer í almennar sýn­ingar núna á fimmtu­dag í yfir 40 kvik­mynda­húsum í öllum helstu borgum lands­ins. Það var bara verið að opna bíóin þar á nýjan leik eftir að þau höfðu verið lokuð um langt skeið. Ég var sem sagt við­staddur for­sýn­ing­una úti síð­asta fimmtu­dag og beit í það súra epli að þurfa að vera í sex daga sótt­kví eftir heim­komu, en það var alveg þess virði þar sem þetta var skemmti­legt og svo er einn dómur kom­inn og hann er mjög jákvæður. Þetta er auð­vitað íslensk-pólsk fram­leiðsla þannig að mynd­ar­innar er beðið með tals­verðri eft­ir­vænt­ingu þarna úti,“ segir hann.

Kvik­myndin Gullregn byggir á sam­nefndu leik­riti Ragnars, sem hlaut góðar við­tökur og afl­aði honum Grímu­verð­launa fyrir leik­stjórn árið 2013.

Framtíðin óráðin

Fram til þessa hefur kvik­myndin Gullregn ein­ungis verið sýnd í tveimur löndum, í Póllandi og á Íslandi, en hún var frum­sýnd í kvik­mynda­húsum hér í febr­úar á þessu ári og síðan gerð aðgengi­leg á VOD-leigum þar sem hún hefur notið vin­sælda. Spurður hvað taki við eftir kvik­mynda­há­tíð­ina í Toronto, hvort fleiri hátíðir séu fram undan, segir Ragnar að tím­inn verði ein­fald­lega að leiða það í ljós. „Maður verður bara að spila þetta svo­lítið eftir eyr­anu,“ segir hann. „Sem betur fer er einn kostur kvik­mynd­ar­innar sem list­forms sá að hún lifir áfram. Hún finnur sér því alltaf áhorf­endur með sínum leiðum, þótt síðar verði.“

Ýmislegt í bígerð

En eru ein­hver önnur verk­efni á döf­inni hjá leik­stjór­anum? „Ja, ég strengdi þess nú reyndar heit um síð­ustu ára­mót að setja ekki „dea­d­line“ á mig þetta árið, þannig að ég hef bara notið þess að sitja við skriftir í ár og leggja drög að fram­tíð­ar­verk­efnum,“ svarar hann sall­ar­ó­legur. „Það er nefni­lega ýmis­legt í bígerð fyrir næsta ár,“ bætir hann við svo­lítið leynd­ar­dóms­fullur. „En það er of snemmt að ræða það á þessu stigi máls­ins.“