Klíka Egils

Einhver mest­um­tal­aða bók þessa árs er Málsvörn, átaka­saga Jóns Ásgeirs Jóhann­es­sonar athafna­skálds og útrás­ar­vík­ings, sem Einar Kárason samdi. Einar er einn af virt­ustu rit­höf­undum þjóð­ar­innar og þykja það jafnan tíð­indi þegar hann sendir frá sér bók. En svo und­ar­lega bregður við að helsti bók­mennta­þáttur þjóð­ar­innar, Kiljan, lætur eins og bókin sé ekki til og ekk­ert heyr­ist af henni á þeim vett­vangi. Stjórn­and­inn, Egill Helgason, er þekktur fyrir nokkra hégóma­girnd og á stundum hefur ískrað í honum í þætt­inum af inni­birgðri gleði þegar nafn hans hefur verið nefnt í bókum. Egill hefur um langa tíð sýnt Jóni Ásgeiri andúð og er marg­nefndur í bók­inni í því sam­hengi. Það hentar bók­menntapáfa rík­is­ins greini­lega ekki. Fæstir bóka­út­gef­endur þora að malda í móinn varð­andi Egil af ótta við að hann snið­gangi bækur þeirra og reyna að mæra hann frekar. Eitt­hvert fórn­ar­lambið læddi út úr sér að kannski ætti þátt­ur­inn að heita Klíka Egils í takti við fram­göngu hans …