Ellý Ármanns fékk frunsur eftir slúðrið: „Þúsundir fóru fram á að ég yrði rekin“

„Einu sinni var ég að skrifa slúður fyrir Vísi og yfir­menn mínir sögðu mér að ég ætti að taka það upp á næsta ,,level” og gera það eins og breska pressan gerir það. Ég hlýddi því bara og vann vinn­una eins og mér var sagt, en ég byrj­aði að fá frunsur og mér leið mjög illa,“ segir Ellý Ármanns í podcasti Sölva Tryggva­sonar um tíma sinn í æsifréttum.

Hún rifjar upp lætin sem upp­hófust.

„Á þessum tíma var Facebook frekar nýtt fyr­ir­bæri og það var stofnuð Facebook-síða með titl­inum ,,Rekið Ellý Ármanns,” og ég man ekki hve mörg þús­und manns settu like á síð­una. Auðvitað var það ekki gaman, en ég man að ég stóð með sjálfri mér og ákvað að klára þetta verk­efni með haus­inn upp­réttan. Ég sé núna að þetta tíma­bil kenndi mér að taka gagn­rýni og var í raun eins konar þjálf­un­ar­búðir í áliti ann­arra,” segir hún.

Ellý segir að þegar maður kom­ist á góðan stað læri maður að kunna að meta alla erf­ið­leik­ana sem maður hefur farið í gegnum, af því að þeir styrki mann og geri mann á end­anum að betri mann­eskju.

„Í dag segi ég bara takk inni­lega fyrir gjald­þrotið, takk fyrir alla erf­ið­leik­ana, takk fyrir þetta glat­aða sam­band sem ég var í, það var hræði­legt, en það kom mér á stað­inn sem ég er á í dag. Ef þessir hlutir hefðu ekki gerst, væri ég ekki að mála, spá fyrir fólki og gera það sem ég elska. Mér finnst eins og ég sé 10 ára alla daga og ég er með manni sem elskar að ég sé öðru­vísi en aðrir og allt þetta glat­aða var í raun dúl­búin blessun, sem ég er svo þakk­lát fyrir. Þetta er allt saman frá­bært, þó að ég óski engum þess að fara í gegnum svona erf­iða hluti. En það er í raun ekk­ert á milli þess að vera fórn­ar­lamb eða sterkur. Maður verður að velja. Ég vel að vera ljón og vera sterk. Alla daga. Stundum er ég alveg að byrja að detta í fórn­ar­lambið, en sem betur fer er ég fljót að stoppa mig af og halda alltaf áfram,” segir Ellý, sem seg­ist æfa sig dag­lega í að standa með sjálfri sér.

„Ég hef þurft að fara í gegnum erf­iða tíma og þau tíma­bil hafa kennt mér að standa  með sjálfri mér á hverjum degi. Það ger­ist ennþá mjög reglu­lega að það komi upp að mér fólk sem man eftir gömlu Ellý og vill gömlu Ellý og getur ekki sætt sig við að ég er breytt. Fólk sem segir að ég eigi ekki að mála og að ég eigi að gera eitt­hvað annað en það sem ég elska. Það er búið að ákveða að ég eigi að vera í ákveðnu boxi og verður að láta það í ljós. Ég er orðin mjög góð í að láta svona fara inn um annað eyrað og út um hitt. Ég veit hver ég er og fyrir hvað ég stend og á hvaða veg­ferð ég er,” segir Ellý, sem notar ákveðnar æfingar til að hjálpa sér við að minna sig á þetta.

„Ég horfi í speg­il­inn á hverjum morgni og segi: „Ellý, ég elska þig og stend með þér eins og þú ert. Ég er besta vin­kona þín sama hvað aðrir segja. Í dag stend ég með þér.” Svo fer ég fram og fæ mér kaffi og fer inn í dag­inn minn og því oftar sem ég geri þetta því betur finn ég að þetta virkar.”

Viðtalið við Ellý og öll við­töl og podcöst Sölva Tryggva­sonar má nálg­ast inni á sol­vi­tryggva.is