Sigríður vildi ekki Ástráð

Vonir eru bundnar við að Ásráður Har­alds­son, settur rík­is­sátta­semj­ari, nái að leysa þann rembihnút sem blasir við í kjara­deilu Eflingar og Samtaka atvinnu­lífs­ins. Eftir þann furðu­dóm Lands­réttar að Sólveigu Önnu Jóns­dóttur, leið­toga Eflingar, bæri ekki að afhenda Aðal­steini Leifs­syni rík­is­sátta­semj­ara kjör­skrá félags­ins hrökkl­að­ist Aðal­steinn frá deil­unni við fagn­að­ar­læti Efl­ing­ar­fólks.

Ástráður þykir vera vel til þess fall­inn að koma að deil­unni. Hann er einn þeirra sem Sigríður Andersen, þáver­andi dóms­mála­ráð­herra, tók út af list­anum um dóm­ara­efni við Lands­rétt og snuð­aði hann þannig um emb­ættið. Meðal þeirra sem Sigríður setti inn í stað­inn er Arn­fríður Ein­ars­dóttir, eig­in­kona Brynjars Níels­sonar vara­þing­manns Sjálf­stæð­is­flokks­ins. Það mál kost­aði Sigríði ráð­herra­stól­inn og jafn­vel stjór­mála­fer­il­inn eftir að Mann­rétt­inda­dóm­stóll Evrópu komst að þeirri nið­ur­stöðu að um eins­konar emb­ætt­is­glöp væri að ræða og að ríkið hefði gerst brot­legt …