Anna Kristjánsdóttir fékk sér aðeins neðan í því þegar hún snéri til baka til Tenerife eftir jólaferð til Íslands.
Vélstjórinn og húmoristinn Anna Kristjánsdóttir skrifar um síðustu klukkustundir sínar á Íslandi en hér hefur hún notið jólahátíðarinnar í fyrsta skipti í nokkur ár. Hún hefur verið dugleg að segja frá ferð sinni til Íslands en hún hefur skrifað dagbókarfærslur á hverjum degi frá því að hún flutti til Tenerife, 1973 dögum síðan.
Í nýjustu færslu sinni segist hún hafa dottið í það en byrjar þó á því að segja frá síðustu stundum sínum á Íslandi.
„Dagur 1973 – Ég datt í það.
Gærdagurinn var ekki sá auðveldasti í lífinu þótt að vissulega hefði ég notið hans til fullnustu. Ég vaknaði eldsnemma, nánar tiltekið klukkan sex að morgni sunnudags og pakkaði síðustu leifunum af því sem ég vildi taka með mér suður á bóginn. Hannes vinur minn og fyrrum samstarfsfélagi hjá Veitum var mættur fyrir klukkan sjö að morgni og hann ók mér suður til Keflavíkurflugvallar.Ég þakka kærlega fyrir skutlið, en hafa ber í huga að við eigum sameiginlegt áhugamál sem eru kisur.“
Því næst segir Anna frá því hvað tók við þegar hún kom á flugstöðina í Keflavík.
„Eftir að ég kvaddi Hannes fór ég inn í flugstöðina, en þar sem ég var að ferðast á SagaClass, fór ég beint að viðkomandi þjónustuborði, en þar var engin til að afgreiða mig. Á borðinu við hliðina var hinsvegar stúlka sem vildi allt fyrir mig gera, en bara á (útl)ensku. Ég reyndi að gera mig skiljanlega á íslensku og einhvernveginn tókst okkur að velja töskunni minni réttan farveg og ég hélt glöð í bragði upp að öryggisleitinni, forgangshlutanum. Sem betur fer talaði fólkið þar íslensku. Ég tók fram bakka, setti í hann tölvuna mína og símann minn, en auk þess eitt stykki Æfón ásamt öðrum og glænýjum síma. Þetta reyndist of mikið fyrir öryggisleitina. Ég var rekin til baka með allt góssið, þurfti að raða öllu í tvo bakka, en að endingu komst ég í gegn með allt góssið, þar á meðal Æfón og farsíma til Tenerife.
Eftir þetta átti ég góða stund á Saga veitingaþjónustunni (Saga lounge) þar sem íslenska er viðurkennd með góðum vinum áður en haldið var út í flugvél sem kennd er við Ingólfshöfða.“
Anna var fegin þegar hún komst loksins í „eðlilegt loftslag“:
„Ferðin heim gekk eins og í sögu. Það var fullt á SagaClass en fátt þar fyrir aftan og enn var ég bláedrú eins og venjulega í flugi. Flugfreyjurnar voru flottar, kunnu sitt fag og ekkert við þær að sakast. Pétur og Ásta sóttu mig á flugvöllinn, en mikið var þægilegt að komast í eðlilegt loftslag.“
Að lokum segir Anna frá því að hún hafi fengið sér að drekka um kvöldið með vinum en hefði betur lagt sig áður.
„Um kvöldið hittumst við nokkur á Sandy´s bar, enda hvert sæti skipað á Búkkanum. Þótt ég drykki ekki mikið, viðurkenni ég fúslega að ég hefði betur fengið mér væga svefnstund áður en haldið var til drykkju.En það er gott að vera komin heim.“
Athugasemdir