Helgi rifjar upp örlagasögu Julians Assange: Afmælisbarnið komst ekki í eigin veislu

„Það að þurfa til mála­mynda að játa á sig ein­hverja þvælu til þess að losna úr þess­ari ömur­legu prís­und, er alveg eftir bók­inni,“ skrifar Helgi Seljan, frétta­rit­stjóri Heim­ild­ar­innar, á Facebook um örlög Julians Assange og 14 ára frelslsi­svipt­ingu sem lauk í fyrra­dag þegar honum var sleppt úr örygg­is­fang­elsi í Londan eftir fimma ára ein­angrun. Þá hitti hann tvo syni sína í fyrsta sinn utan fang­els­is­múr­anna.

Helgi rifjar upp afmæl­is­veislu Julians sem hann tók þátt í fyrir rúmum tveimur árum.
„Þar var „veisl­unni margt í” en samt ekk­ert afmæl­is­barn. Börnin hans tvö voru samt þarna og hlupu um og léku sér innan um gest­ina sem sátu úti í góðu veðri og borð­uðu gúrku­sam­lokur og skál­uðu. Sjálfur át ég skúffuköku og stalst til að biðja um mjólk­ur­glas; eftir að hafa séð fræga popp­stjörnu gera það. En aftur að strák­unum litlu. Fyrir þeim var það ekk­ert til­töku­mál að halda upp á afmæli pabba síns þarna úti í góða veðr­inu, án hans. Þeir höfðu enda aldrei hitt hann utandyra. Bara innan veggja hins ógeðs­lega mörg hund­ruð ára fang­elsis Belmarsh,“ skrifar Helgi og fagnar því að þeir fái loks­ins að hitta föður sinn í fyrsta skipti án þess að fara í gegnum sjö vopna­leitir og ramm­girt rimla­hlið.

Helgi tekur undir með þeim fjöl­mörgu sem segja að almenn­ingur um allan heim eigi Julian Assange mikið að þakka og for­dæmir þá sem sviptu hann frels­inu.
„Almenn­ingur um allan heim á Julian Assange meira að þakka en öllu pakk­inu sam­an­lögðu, sem svipt hefur hann frels­inu; að ógleymdum þeim sem sátu hjá og sögðu ekki neitt, þó þeir bæði gætu og ættu. Það hefur verið ótrú­legt að fylgj­ast með úr fjar­lægð, hvernig Kristinn Hrafns­son og félagar hans hafa lagt nótt við dag und­an­farin ára­tug, rúm­lega, til þess að vekja athygli á þeim aug­ljósu mann­rétt­inda­brotum sem framin hafa verið fyrir aug­unum à okkur,“ skrifar Helgi.

Helgi Seljan

Mynd: Róbert Reyn­is­son

Hann segir að aðförin að Julian hafi orðið til þess að kæla og fæla aðra frá því að svipta hul­unni af því sem verið er að fela fyrir almenn­ingi. okkur Fólki komi það við hvernig farið sé með vald; hvernig svo sem það er til­komið.

„Það hefur oft­ast haft meiri og verri afleið­ingar að segja frá óhæfu­verkum, en að fremja þau eða fela. Og það á svo sann­ar­lega við um Julian Assange. Og fyrir hann hefur hópur fólks barist, oft fyrir daufum eyrum og horf­andi undir iljar ráða­manna, reyn­andi að fá áheyrn þeirra,“ skrifar Helgi og áréttar að allir hefðu getað gert miklu meira; miklu fyrr til stuðn­ings Assange.

„Vonandi munum við það næst. Það er nefni­lega allt sem bendir til þess að það verði eitt­hvað „næst” og þá er kannski ágætt að við eyðum ekki tím­anum í að diskút­era hvort við­kom­andi sé af ein­hverjum furðu­legum ástæðum gefnum, þess ekki þókn­an­legur að hægt sè að sam­mæl­ast um að verja og fylkja sér um grund­vall­ar­mann­rétt­indi hans. Að við látum ekki þá sem hafa allt að fela, skil­greina þau rétt­indi af við­kom­andi. Aldrei aftur,“ skrifar Helgi Seljan.