Hvarfið í Böðvarsdal – Bróðir Geirfinns Einarssonar týndist aðeins þriggja ára gamall

Nokkur stálpuð börn frá Böðv­ars­dal í Vopna­firði ákváðu að vera almenni­leg við vega­vinnu­menn sem unnu að vega­gerð í fjall­lendi milli Böðv­ars­dals og Fagra­dals, þann 19. júní 1941, og færa þeim kaffi. Með þeim var hinn þriggja ára gamli Runólfur Krist­berg Ein­ars­son, svonur bónd­ans Einars Run­ólfs­sonar. Reyndist þessi för vera sú síð­asta í hinni stuttu ævi Runólfs litla.

Þegar vinnu­menn­irnir höfðu lokið við að drekka kaffið lögðu börnin aftur af stað heima á leið. Þegar þau voru komin dálitla spöl, vildi Runólfur litli hins vegar snúa aftur til baka, til að vera með föður sínum. Fylgdu börnin honum yfir læk og þar til þau töldu öruggt að hann kæm­ist til föður síns. Það reynd­ist hins vegar því miður ekki vera raunin því síðan þá spurð­ist ekk­ert um dreng­inn. Rúmlega þremur ára­tugum síðar týnd­ist annar sonur Einars bónda, sá hét Geir­finnur Ein­ars­son.

Hér má lesa umfjöllun um hvarfið í heil­brigð­is­skýrslu frá 1941:

Vopnafj. 3 ára drengur týnd­ist frá Böðv­ars­dal 19. júní 1941 og hefur ekki fundizt. Tildrög voru þau, að faðir drengs­ins og fleiri menn voru að veg­ar­gerð í fjall­inu milli Böðv­ars­dals og Fagra­dals. Síðari hluta dags færðu börn frá Böðv­ars­dal mönn­unum kaffi í veg­inn. Var í för með stálp­uðum börnum 3 ára drengur, sonur bónda. Að lok­inni kaffi­drykkju sneru börnin heim á leið. Er þau voru skammt á veg komin, vildi dreng­ur­inn snúa aftur til föður síns, og fylgdu börnin honum út yfir læk í svo köll­uðu Mið­anda­gili. Var þá stutt brekka eftir til vega­mann­anna, en sá ekki til þeirra úr gil­inu. Vegurinn liggur þarna nærri bjarg­brún, en hengiflug fyrir neðan. Þegar vega­gerð­ar­menn komu heim um kvöldið, var barns­ins saknað. Hafði það ekki komið til þeirra. Leit var nú hafin að barn­inu, fyrst af heima­fólki úr Böðv­ars­dal og síðan af fjölda manns úr hér­að­inu og úr Jök­ulsár­hlíð, en allt varð það árang­urs­laust. Leitað var ræki­lega í fjall­inu, svo köll­uðu Búri — og telja kunn­ugir, að aðeins á 2 stöðum sé mögu­leiki til þess, að barnið hafi getað hrapað í sjó niður.

Morg­un­blaðið fjall­aði einnig um hið svip­lega hvarf Runólfs litla:

Barn hverfur með svip­legum hætti

Síð­ast­lið­inn fimtu­dag vildi það til, að þriggja ára drengur, sonur Einars Run­ólfs­sonar í Böðv­ars­dal í Vopna­firði, hvarf og hefir ekki fund­ist enn. Þennan dag höfðu menn frá Böðv­ars­dal verið við vega­gerð í fjall­inu milli Böðv­ars­dals og Pagradals, í svoköll­uðu Búri. Færðu fjögur stálpuð börn þeim þangað kaffi síð­ari hluta dags­ins. Er vega­vinnu­menn­irnir höfðu drukkið kaffið hjeldu börnin heim­leiðis og fylgd­ist sonur Einars Run­ólfs­sonar þá með þeim. En hann hafði verið hjá föður sínum. Þegar börnin voru komin kipp­korn heim­leiðis vildi dreng­ur­inn snúa við aftur til föður síns og fylgdu börnin honum þá aftur til baka út yfir læk í svoköll­uðu Mið­anda­gili. Var þá aðeins eftir stutt brekka hinum megin gils­ins til vega­vinnu­mann­anna. Upp brekk­una liggur glögg snið­gata. Sáu börnin síð­ast til drengs­ins er hann labb­aði upp göt­una. Kl. 8 um kvöldið hjeldu vega­vinnu­menn­irnir heim­leiðis. Til ferða drengs­ins vissu þeir þá ekk­ert. Var þá hafin leit að honum og var leitað í rúma tvo sól­ar­hringa en án árang­urs. Leitinni er nú hætt. Talið er lík­legt að dreng­ur­inn hafi gengið fram af fjalls­brún­inni, sem aðeins er skamt frá veg­inum.