Jóhann Páll segir að markmiðið sé að „enginn öryrki verði skilinn eftir“

Jóhann Páll Jóhanns­son – þing­maður Sam­fylk­ing­ar­innar – segir að „stjórn­ar­and­staðan [sé] sam­einuð um breyt­ingar í þágu öryrkja“ og að málið snú­ist „um að eng­inn öryrki verði skil­inn eftir.“

Hann bætir því við að „það gleður mig að greina frá því að full­trúar allra stjórn­ar­and­stöðu­flokka í vel­ferð­ar­nefnd Alþingis standa saman að breyt­ing­ar­til­lögum við frum­varp rík­is­stjórn­ar­innar um end­ur­skoðun á örorku­líf­eyr­is­kerf­inu.“

Jóhann Páll segir að „mark­miðið er að knýja fram breyt­ingar í krafti sam­stöðu. Það eru ýmis skref í rétta átt í frum­varp­inu – en ég hef einnig bent á stór­hættu­lega ágalla sem verður að laga.

Með aðstoð ÖBÍ og Þroska­hjálpar höfum við þegar náð fram ákveðnum breyt­ingum. En margt stendur út af og breyt­ing­ar­til­lögur okkar snúa að fimm atriðum:

(1) Fjárhæð heim­il­is­upp­bótar hækki svo eng­inn öryrki verði skil­inn eftir.

(2) Öryrki í atvinnu­leit fái aukið svig­rúm til að finna starf við hæfi án þess að virkni­styrkur falli niður.

(3) Skerðing á örorku­líf­eyri vegna fjár­magnstekna maka verði afnumin.

(4) Hafið verði yfir allan vafa að eng­inn sem þegar hefur fengið örorku­mat verði þving­aður í hið nýja „sam­þætta sér­fræði­mat“.

(5) Alþingi fái skýrslu frá ráð­herra um útfærslu á sam­þættu sér­fræði­mati – sem á að koma í stað örorku­mats en er enn algjör­lega óút­fært.“

Jóhann Páll færir í tal að hann hafi nýverið boðið „öryrkjum Íslands til Alþingis til að ræða örorku­frum­varpið og þessar til­lögur voru smíð­aðar í kjöl­farið. Með­flutn­ings­menn eru þau Arndís Anna K. Gunn­ars­dóttir í Pírötum, Bergþór Ólason í Mið­flokki, Guð­brandur Ein­ars­son í Viðreisn og Guð­mundur Ingi Krist­ins­son í Flokki fólks­ins.“

Segir að end­ingu:

„Um er að ræða eins konar lág­marks­kröfur – sem eru svo hóf­stilltar og í raun sjálf­sagðar að við trúum ekki öðru en að meiri­hlut­inn á Alþingi geti fall­ist á þær. Þetta er risa­stórt vel­ferð­ar­mál sem varðar ekki aðeins alla öryrkja Íslands heldur einnig vinn­andi fólk sem getur misst starfs­getu í fram­tíð­inni, ef það veik­ist til dæmis eða lendir í slysi.“