Rithöfundurinn og blaðakonan Auður Jónsdóttir gagnrýnir harðlega stefnu Bandaríkjanna og viðbrögð vestrænna ríkja við átökum í Mið-Austurlöndum í nýrri færslu á samfélagsmiðlum.

Í færslunni lýsir hún djúpum ótta og vanlíðan vegna stöðu heimsmála og segir meðal annars að táknmyndir Bandaríkjanna veki nú önnur viðbrögð en áður:

„Að sjá bandaríska fánann flökta í grámyglunni í dag fyllir mann stingandi óþægindum. Í dag er þessi fáni tákn vanmáttar heimsins gagnvart sturlun þeirri sem ræður Bandaríkjunum - sem nú eru orðin endanlega uppspretta algjörs stjórnleysis um leið og þau hafa misst stjórn á innrásinni í Íran, eins og spáð hafði verið, þessari myrku herferð með harðkjarna Ísrael, afli sem leitast við að drepa börn annarra þjóða. Bara eyða.“

Auður vísar jafnframt til orða Donald Trump og segir þau vekja upp sterk söguleg hughrif:

„Að sjá og heyra orð Trumps: „Heil siðmenning deyr í kvöld" er svo óhugnarlegt að Hitler er það næsta sem býr í hughrifum manns, manneskju sem í æsku var innrætt í viðhorfi umhverfisins að helförin ætti aldrei að fá að endurtaka sig. En Trump og hans fylgisfólk er nú þegar búið að eyða siðmenningu, þeirri siðmenningu sem manni var innrætt að ríkti eins konar lágmarks skilningur um í frjálslyndum lýðræðisríkjum. Nokkuð sem reyndist vera bull.“

Í færslunni dregur hún einnig upp víðari mynd af þróuninni og segir hana hafa rætur að rekja lengra aftur í tímann:

„Og raunar má segja að sú skrumskælda atburðarás hafi hafist með innrásinni í Írak.“

Hún telur að ábyrgðin liggi ekki einungis hjá stjórnmálamönnum heldur einnig hjá almenningi og alþjóðasamfélaginu í heild:

„Til eru fleyg orð Önnu Frank eitthvað á þá leið að það séu ekki bara stjórnmálamennirnir og búrgeisarnir sem séu sekir, til þess að þeir geti framið sín voðaverk þurfi stuðning venjulega fólksins. Og það erum við að horfa upp á í dag. Meðvirkni þeirra sem stoppa ekki Trump.“

Bætir hún við að stjórnmálafólk í Bandaríkjunum og annarra landa sé full af meðvirkninni líka, sem og almenningur á Vesturlöndum.

„Öðruvísi væri þessi maður ekki við völd.“

Auður gagnrýnir að lokum það sem hún kallar skort á mannúð og tvöfalt siðferði í garð fólks í Mið-Austurlöndum:

„Nema að því að menning hins vestræna heims er meðvirkni, ráðvilla, blind einstaklingshyggja og skortur á tilfinningu fyrir að gildi mannúðar, mannvirðingar og mannréttinda megi sín einhvers. Og sú sjónvilla að telja að manneskjur í Mið-Austurlöndum, að frátöldu Ísrael, sé á einhvern hátt öðruvísi en við. Að barn í Íran, Líbanon eða Palestínu sé minna virði en börnin okkar. .“