Hætti að drekka gos og missti 13 kíló á 3 mánuðum

„Ég man ekki hvenær ég byrj­aði að drekka gos – ég var svo ung þegar ég tók fyrsta sopann. Ég hef alltaf elskað sæt­una og gosið. Og til­finn­ing­una þegar loft­bólurnar seitl­uðu niður háls­inn.”

Svona byrjar pist­ill Amöndu Ogle á vefrit­inu Women’s Health þar sem hún segir frá því þegar hún hætti að drekka gos til að lifa heil­brigð­ara lífi.

Skolaði matnum niður með gosi

Amanda seg­ist hafa drukkið fimm til sex dósir af gosi á dag í upp­vext­inum og oft fylgdi rusl­fæði með.

„Ég var í kringum tíu ára ald­ur­inn þegar ég byrj­aði að hugsa um mig sem feitt barn. Þá byrj­aði ég að taka eftir því að fötin mín voru alltaf þröng og að flestar versl­anir seldu ekki svölu fötin sem hinir krakk­arnir voru í í minni stærð. Ég spil­aði blak og körfu­bolta sem varð til þess að ég eign­að­ist vini og hreyfði mig, en ég breytti ekki mat­ar­venjum mínum. Ég borð­aði í raun meira og skol­aði matnum niður með gosi því ég var alltaf svöng eftir æfingar,“ skrifar Amanda.

Hataði sjálfa sig

Hún seg­ist hafa gert grín að lík­ama sínum til að fela eymd­ina innra með sér.

„Ég hataði sjálfa mig og lík­ama minn. Það eina sem lét mér líða betur var að borða og drekka gos. Ég skamm­að­ist mín fyrir þyngd­ina mína, borð­aði góða mál­tíð með köldum gos­drykk, leið vel í tíu mín­útur eftir mál­tíð­ina og skamm­að­ist mín síðan aftur og varð reið út í sjálfa mig fyrir að borða rusl. Þessi víta­hringur end­aði aldrei,“ skrifar Amanda og bætir við að hún hafi hætt að horfa í spegil á ung­lings­ár­unum því hún var svo óánægð með sig.

Stanslaus höfuðverkur

Gos­drykkjan og mat­ar­venj­urnar höfðu mikil áhrif á heilsu­far Amöndu, sem varð móð­ari á æfingum og þreytt­ari eftir því sem hún þyngd­ist meira. Þegar hún byrj­aði í mið­skóla ákvað hún að taka sig taki.

„Ég fann fyrir löngun í sykur og ég var stans­laust með höf­uð­verk. Það skipti engu máli hve mikið vatn ég drakk. Ég reyndi nokkrum sinnum að svala syk­ur­þörf­inni með sætu tei en það virk­aði ekki. Það kom fyrir að mig lang­aði að gef­ast upp og fá mér gos en ég vissi að þetta væri búið ef ég léti undan. Þannig að ég hélt minni stefnu. Eftir um það bil mánuð minnk­aði löng­unin í sykur og ég hætti að fá höf­uð­verk.“

Grét fyrir framan spegilinn

Amanda segir að í margar vikur hafi fólk sagt við hana að hún væri búin að létt­ast, en hún trúði því ekki alveg sjálf. Þannig að þegar hún þurfti að panta sér bol fyrir úrslita­leik í körfu­bolta, ákvað hún að panta hann í stærð Medium í stað­inn fyrir Large sem hún not­aði vana­lega.

„Þegar bol­ur­inn kom man ég eftir að halda á honum inni á bað­her­bergi og segja við sjálfa mig: Ekki verða reið ef þetta passar ekki. Þú hefur örugg­lega grennst en það er allt í lagi ef hann passar ekki. Þú átt aðra boli til að vera í á leiknum. Ekki láta þetta koma þér í upp­nám. Ég mát­aði bol­inn vand­ræða­laust þannig að ég ákvað að snúa mér við og snúa að spegl­inum. Bolurinn pass­aði og var meira að segja smá víður. Ég sá að ég var komin með grennra mitti og ég grét fyrir framan speg­il­inn. Þetta var í fyrsta sinn sem ég hafði kíkt í spegil svo árum skipti. Ég hét því að halda þessu áfram og fara aldrei aftur í sama farið,“ skrifar Amanda.

800 kaloríur og 220 grömm af sykri á dag

Á aðeins þremur mán­uðum létt­ist Amanda um rúm­lega 13,5 kíló, bara með því að hætta að drekka gos. Eins og hún skrifar í pistl­inum var hún að losa sig við átta hund­ruð kalor­íur og 220 grömm af sykri á degi hverjum. Og lík­am­legt ástand hennar batn­aði líka til muna.

„Ég gat hlaupið hraðar, íþrótta­fötin mín voru ekki þröng lengur og mér leið lík­am­lega betur. Ég fann að ég var ekki að burð­ast með jafn­mikla þyngd. Það veitti mér inn­blástur til að halda áfram og velja holla val­kosti til að setja ofan í mig. Ég var með sjálfs­traust sem aldrei fyrr og var á toppi heims­ins,“ skrifar Amanda, en pistil­inn í heild sinni má lesa hér.