Glundroðinn í íslenskum stjórnmálum

Nær árleg hneyksl­is­mál hrista svo reglu­lega upp í öllu saman og breyta stöð­unni algjör­lega.

Lang­tíma­af­leiðn­ingar Klaust­urs­máls­ins eiga eftir að koma í ljós. En skamm­tíma­af­leið­ing­arnar eru aug­ljósar. Sam­eig­in­legt fylgi Mið­flokks­ins og Flokks fólks­ins helm­ing­ast. Sá fyrr­nefndi myndi rétt skríða inn á þing ef kosið yrði í dag en hinn myndi falla út.

Rík­is­stjórn­ar­flokk­arnir upp­lifa mestu fylg­is­aukn­ingu sem þeir hafa fengið á kjör­tíma­bil­inu og það er athygl­is­vert að hún er vegna afleiks ann­arra flokka, ekki vegna verka rík­is­stjórn­ar­innar. Sam­eig­in­legt fylgi flokk­anna þriggja mæld­ist 8,6 pró­sentu­stigum meira þann 15. des­em­ber en það gerði þremur vikum áður. Lang­mesta aukn­ingin var hjá Fram­sókn­ar­flokknum sem náði til baka þorra þess fylgis sem tálg­ast hafði af honum vegna til­vistar Mið­flokks­ins.

Ef núver­andi fylgi flokka myndi hald­ast að næstu kosn­ingum væri upp ansi áhuga­verð staða. Popúlista­flokk­unum myndi fækka um að minnsta kosti einn og ef Mið­flokk­ur­inn næði inn yrði fjöldi þing­manna hans í besta falli fjórir.

Rík­is­stjórn­ar­flokk­arnir, þrátt fyrir Klaust­ur­máls­með­vind­inn, næðu ekki meiri­hluta og það myndi miðju­blokk Sam­fylk­ingar, Við­reisnar og Pírata ekki heldur gera. Leitin að festu í glund­roð­anum myndi því halda áfram.

Hægt er að lesa ítar­lega frétta­skýr­ingu um stöð­una í íslenskum stjórn­málum hér og í nýjasta tölu­blaði Mannlífs.