Allar hundrað ferðirnar upp Esjuna voru skemmtilegar

Utan­vegs­hlaupar­inn Hafdís Guðrún Hilm­ars­dóttir setti sér metn­að­ar­fullt mark­mið í mars því hún ætl­aði að hlaupa  Esjuna 100 sinnum á þessu ári. Um sein­ustu helgi náði hún mark­mið­inu og fór í hund­rað­asta sinn á þessu ári upp að Steini á Esjunni.

Hug­myndin um að fara 100 ferðir upp Esjuna á þessu ári kom til Hafdísar Guðrúnar Hilm­ars­dóttur þegar hún fór á Esjuna í annað sinn á þessu ári, þann 6. mars, í glamp­andi sól og snjó. „Það var svo rosa­leg gott veður, sól og snjór. Þá datt mér þetta snjall­ræði í hug,“ segir Hafdís glöð í bragði. Hún deildi hug­mynd­inni með vinum á vanda­mönnum á Facebook. „Þegar ég setti þetta á Facebook þá var ekki aftur snúið.“

Spurð út í hvernig fólki í kringum hana hafi lit­ist á mark­miðið í upp­hafi segir Hafdís flesta hafa verið jákvæða fyrir því. „Sumum fannst þetta kannski frekar ein­hæft og voru með áhyggjur af því að ég yrði leið á þessu. Aðrir voru hræddir um að ég myndi ekki ná þessu, að ég yrði bara hlaup­andi upp á Esjuna á jól­unum,“ segir Hafdís kímin. „En ann­ars voru flestir bara spenntir. Nokkrir vinnu­fé­lagar fylgd­ust t.d. með og komu svo með í fimm­tug­ustu ferð­ina í lok maí.“

Hafdís segir ævin­týrið hafa byrjað þegar hún skráði sig í 100 kíló­metra hlaup í Frakk­landi sem fór fram 25. ágúst. Hún skráði sig í byrjun febr­úar og hugs­aði með sér að Esju­ferðir væri góður und­ir­bún­ingur.

Hafdís er menntuð kenn­ari en starfar sem verk­efna­stjóri hjá Mennta­mála­stofnun ásamt því að vera í dokt­ors­námi. Spurð út í hvenær hún hafi fundið tíma til að fara allar þessar Esju­ferðir svarar Hafdís: „Ég fór ýmist fyrir eða eftir vinnu eða þá um helgar. Ég held að ég hafi farið á Esjuna á öllum viku­dög­unum.“

Aðspurð hvort hún hafi ein­hvern tím­ann séð eftir að hafa sett sér svona metn­að­ar­fullt mark­mið svarar Hafdís neit­andi. „Nei, ég sá aldrei eftir þessu. Þetta var alltaf skemmti­legt. Þetta var oft erfitt veð­urs­ins vegna en alltaf skemmti­legt,“ útskýrir Hafdís sem ætl­aði svo að fara beint á Esjuna eftir að blaða­maður náði tali af henni. Hún er því hvergi nærri hætt að hlaupa Esjuna þrátt fyrir að mark­mið­inu hafi verið náð.

Hafdís fann mik­inn mun á lík­am­legu formi þegar líða tók á árið. „Já, ég var farin að fara hraðar og hraðar upp og niður. Ég fór hrað­ast upp að Steini á 34 mín­útum, hrað­asta ferðin upp og niður var 53 mín­útur. Hraðasta ferðin niður var svo 14,59 mín­útur, það var hund­rað­asta ferðin og það er hrað­asta skráða ferð sem kona hefur farið sam­kvæmt Strava.“

Hafdís fór ýmist ein eða með félags­skap góðra vina í Esju­ferð­irnar en hún náði að fá um 50 manns með sér í hund­ruð­ustu ferð­ina. Hún kveðst vera með mikið keppn­is­skap og það hafi örugg­lega verið til þess að hún fór ansi hratt niður fjallið í hund­ruð­ustu ferð­inni og sló met í leið­inni. „Það voru þrír sterkir karl­menn sem hlupu með mér niður í hund­ruð­ustu ferð­inni. Það er ekki oft sem ég hef ein­hvern með mér á leið­inni niður og það hjálp­aði örugg­lega við að ná góðum tíma,“ segir Hafdís.

Hafdís hefur mjög gaman af því að hlaupa fjöll og hefur stundað það af kappi síð­ustu fimm ár. Á döf­inni er svo að finna stórt hlaup erlendis til að taka þátt í. „Und­an­farið hefur áhugi minn auk­ist mikið á að taka þátt í 100 mílna hlaupi ein­hvers staðar úti, þannig að ég er að skoða það núna.“