Yngsta dóttirin fór úr olnbogalið á brúðkaupsdaginn

Vala Dögg Petr­u­dóttir gekk að eiga Trausta Má þann 13. ágúst árið 2016 á Ísafirði, en umgjörð brúð­kaups­ins var afskap­lega róm­an­tísk.

„Okkur lang­aði í síð­sum­ar­brúð­kaup þegar aðeins væri farið að dimma og extra kósí. Brúð­kaupið var haldið úti undir berum himni í miðbæ Ísa­fjarðar, á stað sem kall­ast Blóma­garð­ur­inn, afskap­lega fal­legum og gróð­ur­sælum stað. Ég var auð­vitað búin að panta rjóma­blíðu, eða að minnsta kosti logn. Óskin um lognið rætt­ist en ég fékk á móti rign­ingarúða. En þar sem þetta var ísfirska lognið eins og það kall­ast þá kom það ekki að sök, afskap­lega ljúft veður,“ segir Vala.

Hún Agnes sem fór úr lið.

Þau Trausti eiga þrjú börn saman en á sjálfan brúð­kaups­dag­inn þurfti að bruna með það yngsta, tveggja ára stúlku, á bráða­mót­tök­una. „Þeirri yngstu fannst mikið sport að hitta stóru frænkur sínar, önnur var komin með bíl­próf og fékk hún því að fara með þeim aðeins í bæinn að kíkja í búðir. Þær voru báðar að leiða hana þegar hún ákvað að róla sér á milli þeirra, hang­andi á hand­leggj­unum þegar eitt­hvað gerð­ist og greyið fór að hágráta. Þær komu strax með hana heim og hafði hún sofnað á leið­inni hálf­grát­andi. Þegar hún kom heim og vakn­aði var hún enn alveg ómögu­leg og vildi alls ekki rétta úr vinstri hand­leggnum. Hún hágrét ef eitt­hvað var reynt að rétta úr eða bara snerta hand­legg­inn. Þarna var mér alls ekki farið að lít­ast á blik­una. Maðurinn minn var far­inn til for­eldra sinna með son okkar og hár­greiðslu­konan mín var að detta í hús,“ segir Vala, sem fékk góðan og þarfan stuðn­ing frá systur sinni.

„Systir mín sem er hjúkr­un­ar­fræð­ingur ákvað að taka málin í sínar hendur og fór ásamt hinni systur minni upp á bráða­mót­töku til að láta kíkja á elsku barnið,“ segir hún, sem sjálf hafði engan tíma til að fara með.

Íhugaði að fresta brúðkaupinu

Skemmti­leg brúð­kaups­mynd.

„Ég var bara heima í hár­greiðslu því við máttum engan tíma missa. Klukkan var þarna um það bil þrjú og brúð­kaupið átti að byrja klukkan fimm. Ég var væg­ast sagt orðin stressuð því þetta hafði aldrei gerst áður og ég vissi ekki hvað var að, hvort hún var brotin eða eitt­hvað annað. Sem betur fer var þetta „bara“ það að hún fór úr oln­boga­lið og eftir þetta atvik þá hefur það gerst tvisvar sinnum svo við erum heldur betur reynsl­unni rík­ari. En ég íhug­aði í alvöru í smá­stund hvort við þyrftum að fresta brúð­kaup­inu. Mamma bauð sig strax fram til að vera heima með stelpuna ef það þyrfti en sem betur fer fór það ekki svo.“

Litla stúlkan jafn­aði sig fljótt og gat sem betur fer tekið virkan þátt í athöfn­inni og veisl­unni. „Um leið og lækn­ir­inn náði að smella henni í lið­inn var hún eins og ný og fann ekk­ert til lengur. Þannig að þegar hún kom heim frá bráða­mót­tök­unni var hún svo glöð því lækn­ir­inn var búinn að „laga hönd­ina“ eins og hún sagði sjálf. Hún fór því beint í hár­greiðslu afskap­lega spennt og glöð,“ segir Vala og bætir við að fjöl­skyldan geti hlegið dátt að þessu atviki núna.

Þetta við­tal er hluti af stærra efni í nýjasta tölu­blaði Mannlífs um óvæntar upp­á­komur á brúð­kaups­dag­inn. Smelltu hér til að lesa Mannlíf á net­inu.

Myndir / Ágúst Atlason (gusti.is)