Grenjaði eins og stunginn grís

Bálskotinn í Snæfríði

„Frá ung­lings­aldri hef ég, sam­kyn­hneigður mað­ur­inn, verið blússandi bál­skot­inn í Snæfríði Íslands­sól. Hún er ekki aðeins hið ljósa man, fal­legri en flestar konur á Fróni með sinn álfa­kropp heldur er hún einnig eit­ur­snögg til svars, hnyttin og ákveðin kona. Í þrí­leik Halldórs Laxness fylgj­umst við með henni frá ung­lings­aldri, þar sem hún fer strax á móti yfir­vald­inu föður sínum, og fram á full­orð­ins­aldur þar sem for­laga­norn­irnar eru ekki alltaf til­búnar til að spinna sinn vef henni í hag. Ekki skemma til­raunir Halldórs til að end­ur­skapa íslenskt mál þess tíma fyrir íslenskunör­dinu mér.“

Sannkölluð kjarnakona

„Líkt og með Snæfríði í Íslands­klukk­unni þá er hrein­lega erfitt að koma stórum konum fyrir í einni bók og sú er einnig raunin með Karitas sem við fylgj­umst með nán­ast frá vöggu til grafar í Karitas án tit­ils og Óreiða á striga eftir skáld­snill­ing­inn Kristínu Mörju Bald­urs­dóttur. Hvílíkt lífs­hlaup konu sem aðeins vill fá að sinna list­inni í friði. Karl­mönnum tekst á ein­hvern hátt alltaf að leggja stór­grýti í götu hennar en hún, ögnin sem hún er, nær í sög­unni alltaf að val­hoppa yfir hvert bjargið á fætur öðru. Kjarna­kona sem kennir manni að gef­ast aldrei upp.“

Húmanísk bók – líka fyrir trúlausa

„Ég ætla að enda á nóv­ell­unni sem ég rétti öllum þeim sem segj­ast langa til að fara að lesa meira sér til skemmt­unar. Amma Bleika er kona sem er með stærra hjarta en flestir hér á jörð en Eric Emmanuel Schmitt tekst þó að koma allri hennar gæsku fyrir á merki­lega fáum síðum í verk­inu Óskar og bleikklædda konan. Nóvellan er hluti af þrí­leik höf­undar þar sem hann skoðar trú­ar­brögð heims og þessi bók er sam­an­safn bréfa lang­veiks barns til Guðs. Trú­leys­ing­inn ég kol­féll fyrir þessu bréfa­safni, svo rosa­lega að ég grenj­aði ekki aðeins eins og stung­inn grís eftir fyrsta lestur heldur færði ég sög­una á svið sem loka­verk­efni mitt í leik­stjórn­ar­námi mínu. Án þess að vilja gefa of mikið upp um sögu­þráð­inn þá kennir Amma Bleika okkur það hve hollt og gott það er að gefa af sér án skil­yrða. Ein­stak­lega húmanísk bók, líka fyrir trú­lausa.“

Mynd / Kristín María