Stórkostlega glitrandi, sveitt og smávegis „sleazy“

Föstudagur

„Á föstu­degi, þegar helgin er við það að byrja, þá er ekk­ert betra en að setja aðeins Róisín Murphy á til að koma sér í stuð. Hvort sem maður er á leið út á lífið, fá fólk í heim­sókn, eða ætlar sér að taka kósí­kvöld, þá er Overpowered frá 2007 plata sem hentar vel við allar aðstæður.

Sér­vitr­ing­ur­inn Róisín dembir sér beint í diskó-inflú­ens­aða raf­popptón­list, sumt af því er hresst, annað myrkt en allt frá­bært. Ég mæli líka með því að fólk finni B-hlið­arnar og lögin sem voru á deluxe-útgáf­unni og þá er pakk­inn full­kom­inn.“

https://www.youtube.com/watch?v=soXZCXFz9x8

Laugardagur

„Ef maður skellti sér ekki út á föstu­deg­inum og ætlar að taka vel á því á laug­ar­deg­inum, þá mæli ég sér­stak­lega með plöt­unni Night Work með Scissor Sisters frá 2010. Syst­urnar hafa alltaf verið mjög hýr hljóm­sveit, en þessi plata tók hinsegin konseptið alla leið, bæði hvað varðar texta, fram­setn­ingu og stemn­ingu.

Fantasíu­út­gáfa af næt­ur­klúbbi í Berlín undir lok diskó­s­ins. Ofur­fram­leið­and­inn Stuart Price (sem gerði Confessions-plöt­una hennar Madonnu og Aphrodite með Kylie — mæli með þeim líka) lætur þetta allt hljóma stór­kost­lega glitr­andi, sveitt og smá­vegis „sleazy“.“

Sunnudagur

„Í afslöpp­un­inni á sunnu­degi þá vil ég ekki bara sitja í róleg­heitum, heldur líka hugsa til baka um atburði helg­ar­innar, lífið, til­ver­una, ást­ina og til­gang­inn með þessu öllu saman. Sú sem fær mig beint í þetta hug­ar­á­stand er Marina Diam­andis (sem kallar sig bara Marinu núna, en áður Marina and the Diamonds). Allar plöt­urnar hennar virka hvað þetta varðar en sú sem ég hlusta mest á er FROOT frá 2015. Þar tekst henni að búa til full­komið popp og líka að tala beint til mín …

Stundum finnst mér eins og hún sé að skrifa texta úr heil­anum á mér. Það er ný plata vænt­an­leg frá henni á næst­unni og ef marka má fyrsta lagið hennar í fjögur ár, Handmade Heaven, þá er hún enn þá með putt­ann á púls­inum (mínum, að minnsta kosti).“