„Langar enn að verða rannsóknarlögreglumaður“

Bækurnar um Frank og Jóa

„Ætli fyrstu bæk­urnar sem höfðu rík áhrif á mig – og þeirra gætir enn – séu ekki sög­urnar af ævin­týrum og afrekum þeirra Hardy-bræðra Franks og Jóa. Þeir voru klárir náungar en ekki síður faðir þeirra rann­sókn­ar­lög­reglu­mað­ur­inn. Bækurnar skipta tugum en ég veit ekki hve margar komu út á íslensku.

Mamma vann á Amts­bóka­safn­inu á Akureyri og þar las ég þær flestar, helst uppi á háa­lofti þar sem ég faldi mig milli bókastafla og eng­inn mátti sjá mig. Það jók auð­vitað á spenn­una. Áhrifin voru tví­þætt, ég sökk inn í atburða­rás­ina við lest­ur­inn og reyndi að leysa ráð­gát­urnar með þeim bræðrum en svo var það hitt, sög­urnar gerðu það að verkum að mig lang­aði, og langar enn, að verða rann­sókn­ar­lög­reglu­maður. Ótti við að stand­ast ekki þrek­prófið í inn­töku­ferl­inu í Lög­reglu­skól­anum hefur alla tíð aftrað því að sá draumur ræt­ist.“

Bróðir minn Ljónshjarta

„Önnur bræðra­saga en af öðrum toga hafði líka mikil áhrif á mig. Hana las ég í rúm­inu heima og hún kom mér til að gráta. Bróðir minn Ljóns­hjarta eftir Astrid Lindgren sem Þor­leifur Hauksson íslenskaði er ein­stak­lega fal­leg en um leið afar sorg­leg bók. Það er mikið á þá bræður Jónatan og Snúð lagt, bæði í ævin­týra­heim­inum Nangi­jala og utan hans. Snúður með sinn ólækn­andi sjúk­dóm og Jónatan sem fórnar lífi sínu fyrir litla bróður.“

Stormfuglar

„Að lokum nefni ég bók sem hafði hrein og bein lík­am­leg áhrif á mig. Lýsingar Einars Kára­sonar á veðri og aðstæðum um borð í síðu­tog­ar­anum Máfinum gerðu að verkum að mér varð bein­línis kalt. Ég las Storm­fugla um leið og hún kom út síð­asta vor og lifði mig þannig inn í frá­sögn­ina af hremm­ingum áhafn­ar­innar í fár­viðr­inu þarna úti fyrir Nýfundna­landi að ég man ekki annað eins. Auk kuld­ans fann ég fyrir velt­ingnum, heyrði í vind­inum og ótt­að­ist næsta brot. Munum við hafa þetta af, hugs­aði ég. Það eru aldeilis áhrif.“