„Á að banna fólki að stunda íþróttir vegna líkamsbyggingar?“

Fjöl­skyldan býr á sveitabæ í Flóa­hreppi og Ronja æfir frjálsar íþróttir og glímu með íþrótta­fé­lag­inu Þjótanda. „Hún æfði fim­leika í fyrra með ung­menna­fé­lagi Stokks­eyrar og henni hefur verið tekið vel hjá báðum félögum. Hún hefur keppt á einu litlu fim­leika­móti og keppti þá með stelp­unum. Hún fer í klefa með stelp­unum og það gerir hún einnig í leik­fimi og sundi í skól­anum. Hún fer inn á sal­ernið í klef­anum til að fara í sund­fötin. Henni finnst það sjálfri best. Eins og er hafa ekki komið upp nein vanda­mál,“ segir Stefanía og er hæstá­nægð með mót­tök­urnar sem Ronja hefur fengið í sam­fé­lag­inu í kringum þau.

Hún seg­ist ekki vita hvernig staðan gagn­vart öðru hér­lendu trans íþrótta­fólki sé, telur það geta verið mis­jafnt eftir íþrótta­fé­lögum. „En upp­lifun okkar með allt sem teng­ist Ronju hefur verið góð. Auðvitað á að koma eins fram við alla. Ég ráð­legg for­svars­fólki allra íþrótta­fé­laga að taka trans börnum eins og þau eru, gefa þeim tæki­færi á þeirra for­sendum og útbúa bún­ings­að­stöðu sem þau upp­lifa sig örugg í. Þetta eru bara börn. Ég hef heyrt nei­kvæðar sögur, til dæmis af trans stelpu sem átti ekki að fá að spila með stelp­unum því hún væri svo sterk­lega vaxin. Ég á erfitt með að trúa þessu, ég meina, erum við ekki öll mis­jafn­lega vaxin? Ætti að banna strák að keppa í fót­bolta því hann væri of hávax­inn eða of lág­vax­inn? Þetta þarf ekki að vera svona flókið – bara að leyfa öllum að vera eins og þeir eru og æfa íþróttir með þeim sem þá langar til. Við erum of gjörn að setja allt í ein­hver fyr­ir­framá­kveðin hólf. Ronja stundar íþróttir sér til gam­ans og er ekk­ert endi­lega með ein­hverja atvinnu­mennsku í huga núna en ef hún yrði til­neydd að hætta íþrótta­iðkun vegna ein­hverra reglu­gerða myndi henni auð­vitað ekki líða vel. Það er ósann­gjarnt þegar trans fólki að neitað um þátt­töku í keppnum og íþróttum. Og varð­andi til dæmis sund­staði, þar sem sund­menn­ing er mikil hér á landi, þá er málið litlu flókn­ara en að bæta við unisex-klefum. Gera þannig ráð fyrir öllum,“ segir Stefanía og á þar við kyn­hlut­lausa ein­stak­lings­bún­ings­klefa sem eru sums staðar í notkun en þeir hafa til dæmis veitt trans og kynsegin fólki ákveðið skjól bæði gegn árásum og háði. Þessir klefar hafa gert sumu trans fólki, sem ann­ars forð­ast sund, kleift að geta farið þangað á ný.

Viðtalið í heild sinni má lesa hér.

Mynd / Hákon Davíð Björns­son