„Mörgum finnst fyndið að ég sé að sprikla í jólabókaflóðinu“

„Þú átt að geta tekið Heift upp og kom­ist hratt inn í sög­una en þetta eru sömu karakt­erar í báðum bókum. Upp­haf­lega gekk ég með tvær bækur í mag­anum og ég var búinn að vinna heim­ild­ar­vinnu fram yfir tíma­bilið sem fyrri bókin spannar. Síðan kross­aði ég fingur um að Hefnd gengi vel, sem hún svo gerði,“ segir Kári og þakkar Tómasi, útgef­anda hjá Sögum, fyrir að hafa verið hug­rakkur og séð mögu­leika í íslenskum sagn­fræði­legum vestra.

Vestrinn Heift.

„Góð spurn­ing, það atvikast kannski af sagn­fræði­legum áhuga almennt og ekki síst þessu tíma­bili þegar Íslend­ingar tóku sig upp og fluttu búferlum til Kanada,“ segir Kári aðspurður um af hverju hann fór óhefð­bundna leið og skrif­aði vestra. „Bókin er sögu­leg skáld­saga. Persónan rambar inn í sögu­fræga bar­daga og fleira. Þetta er nör­da­skapur hjá manni og áhugi á slíkum bók­menntum.“

Kastar ekki lögfræðinni fyrir róða

„Það kom aldrei annað en lög­fræðin til greina þegar ég var í skóla og var að ákveða frekara nám og starf, ég er heill­aður af henni og lög­fræði­störfum. Ég reyni að sinna rit­stör­f­unum sam­hliða þó að það sé stundum erfitt, en það hvarflar ekki að mér að varpa lög­fræð­inni fyrir róða.“

En hvað er þetta með lög­fræð­inga sem ger­ast líka rit­höf­undar, saman ber Ragnar Jónasson og John Grisham? „Þetta er rann­sókn­ar­efni út af fyrir sig, ég get illa svarað þessu. Hvað mig varðar þá er mikið grúsk í minni vinnu, sem ég hef gaman af og smá­at­riði sem ég þarf að passa upp á að séu rétt. Ragnar er í allt öðru, en mjög nákvæmur í sínum skrifum og maður finnur að hann hefur unnið sína heim­ild­ar­vinnu vel.“

Kári er byrj­aður á þriðju bók­inni og er hún að hans sögn hefð­bundn­ari, glæpa­saga sem ger­ist í nútím­anum. „Núna er ég bara að skoða hvernig löggan vinnur, þetta verður nor­rænn hrotta­legur krimmi.“

Auk þess að sinna stör­f­unum tveimur þá er Kári giftur og á þrjú ung börn en það þriðja fædd­ist í mars. Hvernig finnst fjöl­skyldu og vinum rit­höf­unda­starfið? „Mörgum finnst fyndið að ég sé orð­inn einn af þeim sem er að sprikla í jóla­bóka­flóð­inu. Flestir sem þekkja mig vel hafa neyðst til að lesa allt sem ég hef skrifað síð­ustu 10 ár en eng­inn viljað gefa út og eru örugg­lega dauð­fegnir að þetta hafi nú skánað eitt­hvað,“ segir Kári og hlær. „Sjálfum finnst mér það ákveðin for­rétt­indi að fá að vera með, þó mér finn­ist það enn svo­lítið súr­r­eal­ískt.“