„Minn lærdómur af þessu öllu er að læra að elska sjálfan mig, það er ferli sem ég er að vinna í“

Hlynur er breyttur maður í dag og hefur stofnað góð­gerða­sam­tök, Það er von, til að vinna að for­vörnum. Hlynur prýðir for­síðu helg­ar­blaðs Mannlífs.

Á góðum stað í dag

Eftir að Hlynur kom úr með­ferð fór hann að skrifa ein­lægar færslur á Facebook sem hafa vakið mikla athygli og segir að fyrst hafi allur dag­ur­inn farið í að fylgj­ast með hverjir „læk­uðu“ og skrif­uðu athuga­semdir. „Þessi þörf fyrir við­ur­kenn­ingu minnkar með hverjum degi og hverri færslu. Álit ann­arra mun ekki breyta neinu, ég er ánægður með það sem ég skrifa og það er gott að geta verið ánægður án þess að bíða stöðugt eftir sam­þykki sam­fé­lags­ins þó að jákvæð við­brögð gleðji mig að sjálf­sögðu. Þegar ég sýni fólki inn í hug­ar­heim okkar fíkla þá speglar fólk oft ákveðið mynstur sem fík­ill eða aðstand­andi fíkils.“

Hlynur hefur þegar haldið einn fyr­ir­lestur fyrir ung­linga í Borg­ar­holts­skóla og hefur hann fullan hug á að halda fleiri slíka. Hann rifjar upp að þegar hann var ung­lingur og var við­staddur fyr­ir­lestur um for­varnir þá fólst hann í að sýna myndir af hversu illa neyslan færi með fólk útlits­lega. „Ég vel hins vegar frekar að segja frá hvaða afleið­ingar neyslan hefur. Neysla gerir mann heimskan, það er bara vís­inda­lega sannað og það vill eng­inn vera heimskur.

Ég vil vera for­vörn, ég vil segja krökkum og ung­lingum það að edrúlíf sé betri kostur og betra líf. Það verður eng­inn glaður í hjart­anu við að vera í neyslu. Ég vil sýna fólki það að með breyttu við­horfi þá er hægt að breyt­ast. Sumir trúa því ekki, en ég vil kveikja trú á því að það sé hægt. Ég get miðlað af minni reynslu og hverju hún skil­aði mér.

Mynd: Hákon Davíð Björns­son

Í dag líður mér vel og ég er að gera hluti sem eru upp­byggi­legir. Ef ég held áfram sömu leið þá mun mér líða betur og betur. Og ég hef tekið ábyrgð og við­ur­kennt og reynt að bæta fólki upp það tjón sem ég hef valdið því. Auðvitað get ég ekki ætl­ast til þess að fólk fyr­ir­gefi mér allt strax, eins og móðir mín sem ég setti í gegnum hreint hel­víti en hún hvetur mig áfram í öllu sem ég geri í dag,“ segir hann.

„Áður, þegar ég var að selja og í neyslu, var ég alltaf karl­inn sem átti allt og var að leit­ast við að halda öllum góðum, alltaf að sækj­ast eftir við­ur­kenn­ingu og á svo röngum stöðum að leita eftir ást og við­ur­kenn­ingu hjá fólki sem hefur enga ást og við­ur­kenn­ingu að gefa. Þessi glæpon sem hafði allt færði mér enga ham­ingju og ég full­yrði að ég hef ekki verið ham­ingju­samur síð­ustu 10-11 árin. Ham­ingjan kemur innan frá og maður skilur það ekki fyrr en maður bragðar á henni.

Í dag er ég með það mark­mið fyrst og fremst að verða ham­ingju­samur og láta gott af mér leiða, auð­vitað langar mig til að eign­ast fjöl­skyldu og þetta eðli­lega, eigin íbúð og slíkt. Minn lær­dómur af þessu öllu er að læra að elska sjálfan mig, það er ferli sem ég er að vinna í.“

Lestu við­talið við Hlyn í heild sinni í nýjasta Mannlífi.