Kolbrún er ekki þekkt fyrir að liggja á skoðunum sínum og skrifar hispurslaust um offitu, símafíkn, þunglyndi og ofát nútímamannsins. Hún segir nútímamanninn kalla yfir sig alls kyns böl með kæruleysislegum lífsstíl.
„Hann kann sér ekki hóf og hámar í sig mat með þeim afleiðingum að hann tútnar út. Þannig er offita böl víða um heim, ekki síst meðal barna og unglinga. Þennan vanda má ekki alltaf ræða því um leið og ákveðnir einstaklingar heyra orðið offita rísa þeir upp og æpa: Fitusmánun!,“ skrifar Kolbrún meðan annars.
„…því um leið og ákveðnir einstaklingar heyra orðið offita rísa þeir upp og æpa: Fitusmánun!“
Hún heldur áfram og segir nútímamanninn vera latan að hreyfa sig og nota bílinn við hvert tækifæri. Eins getur hann ekki lagt símann frá sér og þarf lyf til að sofa. „Þar sem nútímamaðurinn sækir alla jafna ekki í frið og ró þá er ekkert einkennilegt að hann skuli þjást af streitu, kvíða og þunglyndi og leggist reglulega undir sæng til að vorkenna sjálfum sér sárlega – og taki síðan töflu til að ná að festa blund.“
Í pistlinum minnir Kolbrún á ágætir göngutúra sem hún segir vanmetna. „Gríski læknirinn Hippókrates, sem kallaður er faðir læknisfræðinnar, mun hafa sagt að ganga væri besta meðalið. Hann lést um 377 fyrir Krist, en nútímalæknar munu varla geta haldið því fram að þarna hafi lærifaðir þeirra verið á villigötum.“
Pistil Kolbrúnar má lesa í heild sinni hérna.
Athugasemdir