Fiskikóngurinn reiður heilbrigðiseftirlitsmönnum: „Eins og verið að rífa úr mér hjartað og sálina“

Kristján Berg Ásgeirs­son, oft­ast kall­aður Fiski­kóng­ur­inn, er veru­lega ósáttur eftir heim­sókn tveggja eft­ir­lits­manna frá Heil­brigð­is­eft­ir­lit­inu í gær. Þeir skip­uðu honum að taka meðal ann­ars úr sölu harð­fisk, hnoð­mör, reyktan lunda og hákarl sem Krist­jáni finnst ömur­legt svona rétt fyrir hátíð­irnar.Kristján segir frá heim­sókn­inni í færslu á Facebook þar sem hann hneyksl­ast á því hvers vegna eft­ir­litið leyfi ekki Íslend­ingum að njóta jól­anna með ramm­ís­lenskum hefðum, þó ekki væri nema í þetta síð­asta sinn á þessu erf­iða ári 2020.„Ég hef rekið fisk­verslun síðan 1989. Á þessum tíma, eða síð­ast­liðin 31 ár, hafa fisk­búðir þurft að hætt að selja hrefnu­kjöt, svart­fugl, sel, hnýsu­kjöt og saltað sel­spik. Nú var mér tjáð að taka úr sölu nokkur atriði. Eina teg­und af harð­fiski, Hnoðmör, reykt­ann lunda, Hákarl, og eitt­hvað meira,“ segir Kristján og bætir við:„Hnoð­mör­ina hef ég alltaf keypt af sömu kon­unni á Vest­fjörðum frá því ég man eftir mér.Reykti lund­inn var ekki með lím­miða. Hákarl­inn er líka frá einum sem ég hef keypt af í tugi ára. Hann verkar þetta með­fram öðru starfi og er senni­lega ekki með leyfi frá MAST til þess að verka hákarl­inn. Harð­fisk­ur­inn er frá Valla í Stykk­is­hólmi. Þessi aðilar eru ekki með leyfi frá MAST til þess að verka og selja þessi ramm íslensku mat­væli. En þetta hefur verið gert í hund­ruð ára og kall­ast íslensk menn­ing. Viljum við að þessar ald­ar­gömlu hefðir logn­ist útaf?“

Kristján Berg, fiski­kóngur.

Kristján bendir á að árið 2020 hafi veirð nógu ömur­legt fyrir flesta Íslend­inga svo ekki þurfi að taka af þeim hefðir í íslenskum mat. „Er kannski best að klára þetta með stæl og fjar­lægja þetta allt saman úr öllum hillum? Eða væri hægt að bíða með þessar aðgerðir og fara í þetta strax eftir ára­mót? Leyfa okkur að njóta jól­anna í smá friði. Leyfa okkur að njóta síð­ustu kvöld­mál­tíð­ar­innar, þar sem við gæðum okkur þessum á ramm íslenska mat. Síðasta mál­tíðin. Ég bið ekki um meira,“ segir Kristján og heldur áfram á sorg­legum nótum:„Hugtakið veljum íslenskt, borðum íslenskt. Þetta hug­tak er að hverfa úr íslenskri menn­ingu. Sorg­ar­kveðja. Mér finnst eins og það sé verið að rífa úr mér hjartað og sál­ina á sama tíma.“