Ólafur fagnar því að vera laus við neysluna: „Mér var orðið sama þó ég myndi deyja“

Ólafur nokkur opnar sig um neyslu sína sem hafi nán­ast gengið af honum dauðum. Raunar varð neyslan til þess að honum var orðið saman um dauð­ann. Nú hefur Ólafur verið edrú frá þjóð­há­tíð­ar­deg­inum í sumar og heldur í dag upp á hálfs árs edrúafmæli. Hann sér nú loks­ins til­gang­inn með því að lifa.

Frá neyslu sinni segir Ólafur á Facebook-síðu góð­gerð­ar­sam­tak­anna Það er von sem berj­ast fyrir fólk sem glímir við fíkni­vanda og halda úti for­varn­ar­síðu. Þar segir Ólafur. „Edrú dag­ur­inn minn er 17. júní 2020. Á þeim tíma sem ég hef verið edrú hef ég vaknað ham­ingju­samur og loks­ins verið sáttur með sjálfan mig. Sofnað stoltur og með ást í hjarta. Ég er svo þakk­látur fyrir að geta loks­ins unnið í sjálfum mér, ég náði því ekki í neyslu. Ég skildi ekki afhverju mér leið alltaf svona illa,“ segir Ólafur.

Ólafur segir að á meðan hann var í neyslu hafi sífelldar spurn­ingar leitað á hann. „Af hverju ég? Af hverju gengur aldrei neitt upp hja mér? Sem ég gat aðeins svarað með: „Það væri best ef ég væri dauður“. Mér var orðið sama þó eg myndi deyja úr neyslu. Það var sem ég þráði svo oft á mínum tíma í neyslu,“ segir Ólafur og bætir við:

„Það að reyna deyfa sárs­aukan með hug­breyt­andi efnum dugði stutt. Mér var farið að líða verr þegar ég var fá mér. Efninn höfðu svikið mig, hvað var þá eftir? Sama hvaða efni ég not­aði. Það end­aði alltaf á sama hátt. Sjálfs­vor­kunn, ótti, fullur af hroka og þrá­hyggju. Þetta var ekki lífið sem ég vildi lifa.“

Ólafur segir að þegar hér hafi verið komið við sögu hafi aðeins tvennt verið í stöð­unni. Annað hvort að gef­ast upp eða rífa sig upp og gera eitt­hvað í mál­unum. Hann fór í með­ferð en hélst aðeins í 54 daga frá neyslu. „Enda gerði ég ekk­ert, mætti ekki á fundi, vann ekki í spor­unum. Laug að mínum nán­ustu. Ég taldi mig þó svo vera alveg með þetta, enda setti ég mig í stöðu leik­ar­ans,“ segir Ólafur og bendir á að neyslan hafi eftir fyrstu til­raun á Vogi farið stig­magn­andi:

„Það fór svo þannig að ég gat alveg fengið mér 1 gramm. Það var fljótt að breyt­ast í 2 svo þaðan í dag­neyslu af amfetamín og kóka­íni. Ég tel mig vera mjög hepp­inn að hafa kom­ist aftur inn á Vog. Því í dag er ég loks ham­ingju­samur og nýt þess að vakna á morgn­ana. Mér finnst loks til­gangur að lifa og hlakka til næsta dags. Að gera betur en ég gerði dag­inn áður Einn dag í einu held ég ótrauður áfram. Þar sem var myrkur er loks ljós og þar elska ég að vera.“