Ásta hlúði að stórslösuðu fólki á Esjunni: „Líklega heppnasta fólk á Íslandi að vera á lífi í dag“

Ásta Þor­leifs­dóttir jarð­fræð­ingur var fyrst á vett­vang eftir að tveir göngu­menn höfðu stórslasast í Esjunni á sunnu­dag þegar það hrap­aði tæpa tvö hund­ruð metra niður fjallið. Maðurinn er vanur göngu­maður en í þetta sinn var fólkið á svoköll­uðum smá­broddum sem dugðu skammt við mjög erf­iðar aðstæður í fjall­inu.

„Þetta fólk er lík­lega heppn­asta fólk á Íslandi að vera lif­andi í dag. Það er eig­in­lega með ólík­indum og það hafa heilla­vættir haldið hendi yfir þeim. Það er engin spurn­ing,“ segir Ásta í sam­tali við Mannlíf. Aðkoma á slys­stað var hrika­leg en fólkið er á bata­vegi.

Gríð­ar­legur kuldi var á svæð­inu þar sem fólkið lá stórslasað sam­kvæmt heim­ildum Mannlífs. Þau voru með mikil sár en kuld­inn hægði á blæð­ing­unni. Upphaf slyss­ins varð þegar þau komu að miklum svell­bunka, neðan við efsta tind. Smá­broddr­anir aflög­uð­ust hjá mann­inum sem var að lag­færa þá þegar hann rann af stað. Konan ætl­aði að grípa í hann en dróst á eftir honum og bæði köst­uð­ust niður bratta hlíð­ina.

Aðkoma á slys­stað þótti hrika­lega þar sem fatn­aður fólks­ins var allur tættur eftir fallið og konan tals­vert slösuð. Þangað kom Ásta fyrst og var hjá þeim í rúma eina og hálfa klukku­stund þar til björg­un­ar­þyrla komst að slys­staðnum. „Ég er björg­un­ar­sveit­ar­kona og sem slík þá tók reynslan við. Ég fór bara í þann gír sem á þurfti að halda. Í þessu til­felli var ofboðs­lega kalt og það sner­ist allt um það að halda á þeim hita þangað til þyrlan gat híft fólkið upp,“ segir Ásta.

Ásta Þor­leifs­dóttir jarð­fræð­ingur er alvanur fjall­göngu- og björg­un­ar­sveita­maður.

Miklar deilur hafa staðið árum saman um falskt öryggi svo­nefndra Esju­brodda og notkun þeirra í bratta og harð­fenni. Við ákveðnar aðstöður eru jökla­broddar og íssexi talin nauð­syn­leg til að forð­ast slys. Reyndir fjalla­menn hafa gagn­rýnt að smá­brodd­arnir eru gjarnan nefndir Esju­broddar sem leiði til þess að þeir séu not­aðir við aðstæður sem skapa hættu.

„Fólk á ekki að fara á þetta fjall nema að það sé veru­lega reynt og rétt útbúin. Slysin geta samt ekk­ert síður gerst hjá fólki með reynslu, það getur verið bara augna­bliks aðgáts­leysi eða rangur bún­aður. Þetta hefði getað komið fyrir hvern sem er á fjall­inu þennan dag en lík­lega hefði þetta slys ekki orðið ef þau hefðu verið í réttum bún­aði,“ segir Ásta.