Ellý ólst upp föðurlaus og þjáðist vegna þess sem barn: „Hæ, þekkirðu mig ekki?“

Lista­konan Ellý Ármanns­dóttir ólst upp föð­ur­laus og átti lengi vel í erf­ið­leikum með að ræða fjar­veru föður síns. Hún átti sér þann draum að þegar hún sjálf eign­að­ist börn myndi faðir hennar taka meiri þátt í lífi hennar. Sá draumur brást.

Hér á landi eru mörg dæmi þess að feður kjósi að taka ekki þátt í lífi barna sinna. Feður sem yfir­gefa börnin sín og sýna þeim engan áhuga. Ellý er ein þeirra og ræðir hún til­finn­ingar sínar í sam­tali við Frétta­blaðið. Þegar hún gerð­ist þula hjá RÚV var það til að reyna ná athygli föður síns.

„Ég vissi að hann horfði alltaf á frétt­irnar og ég von­að­ist til þess að hann sæi mig og myndi hafa sam­band. Þetta mótar ekki aðeins barn­æsk­una heldur hefur þetta alltaf fylgt mér alla daga og ég er enn að vinna í þessu í dag. Ég er dóttir pabba míns, þó að ég hafi ekki beint fengið að hafa hann í lífi mínu. Ég vissi að ég átti pabba en það var eig­in­lega það eina sem ég vissi.“

Fjöl­skyldu­að­stæður Ármanns, föður Ellýar, voru nokkuð flóknar á þessum tíma en hann átti fyrir eig­in­konu og börn. Systir Ellýjar fædd­ist sjö dögum á eftir henni og gerði það aðstæður mögu­lega erf­ið­ari. Það tók þrjú ár fyrir dóm­stólum að fá fað­ernið loks­ins stað­fest.

Þegar Ellý var á ferm­ing­ar­aldri hitti hún föður sinn óvænt í heim­sókn hjá ömmu sinni. „Það voru nátt­úru­lega gríð­ar­leg von­brigði þar sem hann sagði bara „hæ, þekk­irðu mig ekki?“ stopp­aði örstutt og fór svo. Hann var almenni­legur en ég var búin að gera mér svo miklar vonir eftir allan þennan tíma,“ segir Ellý og bætir við:

„Það var rosa­lega gott þegar ég hætti að hata sjálfa mig og allt í heim­inum af því að eng­inn vildi mig. Ég hélt að hann myndi koma þegar ég eign­að­ist börn.“

Faðir Ellýar er nú lát­inn. Bæði sem barn og full­orðin átti hún erfitt með að tala um föður sinn. „Ég gat það ekki því ég hafði engin svör. Þegar ég tala við börnin mín um hvernig þetta var þá finnst mér það enn þá rosa­lega erfitt og reyni að segja þeim bara stuttu útgáf­una því ann­ars fer ég bara að gráta. Ég verð bara fimm ára aftur að tala um þetta. Pabbi var alveg frá­bær maður og ég reyni alltaf að sjá það besta í honum. Það er það eina sem ég get gert.”