Hrafnhildur nokkur, íbúi í Vesturbænum í Reykjavík, slasaðist í gær við það að tveir svartir labradorhundar réðust á hana á fullri ferð. Hún er afar ósátt við að eigendur hundana hvorki kölluðu þá til sín né athuguðu hvort Hrafnhildur hafi meitt sig.
Upplifun sinni lýsir Hrafnhildur í hverfishópi Vesturbæinga á Facebook. Þar segir hún:
„Þið unga par sem voruð að skokka í fjörunni við Eiðsgranda með svörtu labradorhundana ykkar tvo um kl 16 í dag, ef þið sjáið þessa færslu þá langar mig að láta ykkur vita að þegar lausu hundarnir ykkar stukku á mig á fullri ferð hvor á eftir öðrum þá meiddi ég mig,“ segir Hrafnhildur og heldur áfram:
„Þið sáuð hvað gerðist, kölluðuð á hundana en þið töluðuð ekki við mig til að athuga hvort ég væri í lagi. Ég er ekki í lagi, ég er að jafna mig eftir bakmeiðsli og hnykkur á bakið var ekki það sem ég þurfti.“
Í stað þess að huga að Hrafnhildi segir hún að hundeigendurnir hefðu bara haldið áfram að skokka. „Ég sat á steini þar til ég þorði að reyna að komast fram hjá ykkur úr fjörunni. Ég vildi ekki kalla á ykkur til að vekja ekki athygli hundanna á mér og fá þá á mig aftur. Ég skil alveg að það sé gaman að skokka með hundunum sínum en þetta er samt ekki í lagi að mínu mati OG maður athugar með fólk sem hundarnir stökkva á – eða erum við ekki flest sammála um það?,“ spyr Hrafnhildur.
Dröfn er brugðið við frásögnina. „Þetta er EKKI í lagi! Vona að það sé í lagi með þig elsku
Hrafnhildur mín,“ segir Dröfn.
Hildur er sjálf hundaeigandi og gagnrýnir hegðun eigenda þessara tveggja hunda. „Hef átt hunda til margra ára og þykja þeir frábær dýr. En fólk þarf að kunna að ala upp hunda. Þeir gera það ekki sjálfir,“ segir Hildur.
Guðbjörg kennir borgaryfirvöldum meðal annars um málið. „Það er óþolandi hversu margir hundar eru lausir hér innanbæjar í Reykjavík (og þá á ég ekki við þessi grey sem stinga af). Ennnnn ….. við hundaeigendur borgum skatt af því að fá að halda hunda í Reykjavík og fáum núll þjónustu í staðinn, hér eru engin almennileg hundagerði né nokkur staður þar sem hundarnir geta fengið útrás,“ segir Guðbjörg.
Athugasemdir