Sigurður G. Tómasson er stórt nafn í sögu útvarps en hann starfaði hjá Ríkisútvarpinu í áratugi, þar á meðal sem dagskrárstjóri Rásar 2 um árabil. Sigurður starfaði á sínum tíma í umhverfi þar sem nánast nauðsynlegt var fyrir umsækjendur að hafa pólitísk tengsl. Sigurður hefur áður sakað Sjálfstæðisflokkinn um að bola sér úr starfi og segir flokkurinn ekkert hafa á móti ríkisrekstri fjölmiðla. Sjálfstæðismenn vilji bara ráða þeim og það hefur flokkurinn reynt að gera í áratugi. Sigurður kveðst hafa veikst alvarlega eftir svæsnar og endurteknar árásir Sjálfstæðismanna.
Sigurður fer aðeins dýpra í átök sín í útvarpshúsinu á samfélagsmiðlasíðu sinni. Össur Skarphéðinsson, fyrrverandi utanríkisráðherra, hefur sagt Sigurð frábæran fjölmiðlamann sem bolað var burt úr Efstaleiti af hægri mönnum.
„Rifjaði upp áðan í samtali hvenær ég fékk sykursýkina. Það var á seinasta ári mínu sem dagskrárstjóri Rásar 2. Ég var undir miklu álagi, vissi af tilraunum Sjálfstæðisflokksins til þess að losna við mig. Meðal annars var staða mín auglýst, þótt ég sæti í henni, grennslast var um það hjá samstarfsfólki hvort ekki væru hnökrar á starfi mínu sem nota mætti til til áminningar og svo framvegis,“ segir Sigurður sem áður hafði sakað Björn Bjarnason, fyrrverandi menntamálaráðherra, að plotta gegn honum.
„Á endanum var svo gerð tillaga um skipulagsbreytingu, þar sem mín staða var lögð niður. Ekki var gert ráð fyrir að ég gegndi neinu starfi hjá Ríkisútvarpinu eftir breytingar,“ segir Sigurður. Hann hóf fljótlega að finna fyrir einkennum sykursýki en taldi það vera þunglyndi sem stafaði af álagi.
„Nú á dögum mundi þetta flokkast undir einelti,“ segir Sigurður og er viss um að hægt sé að rekja veikindin til þeirrar aðfarar sem hann varð fyrir af hægri mönnum.
„Í kjölfar sykursýkinnar fór ég að missa sjón og varð á endanum blindur. Ekki eru öll áhrif á heilsu mína talin. Og þess má geta að staða dagskrárstjóra Rásar 2 var búin til aftur að fáum árum liðnum.“ Sigurður G. Tómasson segir að lokum:
Lái mér hver sem vill en ég mun aldrei fylgja Sjálfstæðisflokknum.
Athugasemdir