Útivistarbannið kostaði 22 ár

Þegar víetnamska stúlkan Nguyen Thi Van var 16 ára, árið 1992, lenti hún í rifr­ildi við for­eldra sína vegna úti­vist­ar­tíma ens og algengt er með ung­linga. For­eldrar hennar urðu svo reiðir að þeir vís­uðu henni á dyr og læstu á eftir henni.

Nguuyen var ekki viss um hvert hún ættti að fara svo hún fór á karíókíbar nálægt heim­il­inu þar sem vina­hóp­ur­inn hitt­ist öðru hvoru. Þar hitti hún eldri konu sem bauð henni far heim. Hvort henni voru byrluð lyf eða ekki vitað en hún vakn­aði í Kína, ásamt þremur vin­konum sínum.

Þar voru þær seldar kín­verskum karl­mön­unnum á sjö­tugs­aldri í hjóna­bönd  og í 22 ár bjó Nguuyen í Kína, ein­mana og óham­ingju­söm með háöldruðum eig­in­manni.

Eftir all­ann þennan tíma fékk hún meira en nóg og mút­aði lang­ferða­bíl­stjóra til að keyra sig aftur heim til Víetnam.

For­eldrar hennar fengu nett áfall við að sjá dóttur sína enda höfðu þau ásakað sjálf sig í rúma tvo ára­tugi fyrir hvarf hennar.

Nguuyen fyr­ir­gaf for­eldrum sínum og lifir rólegu lífi í Víetnam í dag.