Guðrún Helga jarðsungin í dag: „Elsku mamma, ég veit ekki hvað ég geri án þín“

Guðrúnar Helgu Sig­urð­ar­dóttur blaða­manns og öku­leið­sögu­manns. Guðrún Helga naut virð­ingar innan stétt­ar­innar og var um skeið for­maður Félags fjöl­miðla­kvenna. Guðrún lést laug­ar­dag­inn 20. febr­úar eftir erfið veik­indi, aðeins 57 ára að aldri. Hún lætur eftir sig eig­in­mann og tvö börn.

Guðrún Helga Sig­urð­ar­dóttir fædd­ist í Reykja­vík 16. sept­em­ber 1963. Hún útskrif­að­ist frá Mennta­skól­anum í Reykja­vík, fór í kjöl­farið í fjöl­miðla­fræði og stjórn­mála­fræði við Háskóla Íslands. Þá stund­aði Guðrún Helga finnsku­námi í háskól­anum í Helsinki sam­hliða námi í blaða­mennsku. Árið 1987 hlaut hún gráðu í socionom-blaða­mennsku frá Svenska social- och komm­unal­hög­skolan við Hels­ing­fors Uni­versitet. Árið 1991 fékk hún síðan pol. kand.-próf í stjórn­mála­fræði með áherslu á alþjóða­stjórn­mál frá háskól­anum í Helsinki.

Guðrún Helga var vin­sæll leið­sögu­maður og rit­höf­undur og í hópi okkar bestu fjöl­miðla­manna. Þá var hún til­nefnd til blaða­manna­verð­launa árið 2003 í flokknum rann­sókn­ar­blaða­mennska árs­ins. Þá starf­aði Guðrún Helga fyrir Frjáls verslun og kort­lagði við­skipta­veldi Gaums og fékk sér­stakt hrós fyrir að setja það fram á mynd­rænan og skýran hátt. Guðrún Helga kom víða við á sínum ferli, rit­stýrði Neist­anum, skrif­aði fyrir SÁÁ blaðið, rit­stýrði Viku­blað­inu Reykja­vík, var blaða­maður á Frétta­blað­inu og Frétta­tím­anum. Þá sendi Guðrún frá sér vin­sæla bók fyrir erlenda ferða­menn um hefð­bundna íslenska mat­ar­gerð.

Guðrún Helga var vel menntuð og lærði blaða­mennsku í Svíþjóð og alþjóða­stjórn­mál í Helsinki. Guðrún var einnig mikil úti­vist­ar­mann­eskja og þótti frá­bær leið­sögu­maður. Í sam­tali við Frétta­blaðið í júlí 2004, beðin um að lýsa sínum lífstíl, sagði Guðrún:

Guðrún Helga var í hópi bestu blaða­manna lands­ins en lésts langt fyrir aldur fram. Margir minn­ast hennar í minn­ing­ar­greinum í Morg­un­blað­inu og er Aldís Eva Frið­riks­dóttir, dóttir hennar, ein þeirra.

„Elsku mamma mín. Þá er þess­ari stuttu en erf­iðu bar­áttu lokið. Þú sagðir við mig að þú vildir góðar minn­ing­ar­greinar og ég efast ekki um að það verði raunin. Þetta er mitt fram­lag. Ég hef notið þeirra for­rétt­inda að vera alin upp af þér. Bestu vin­konu minni og mömmu sem hægt er að finna. Þú hefur syrgt með mér í mínum verstu raunum. Elskaðir mig af öllu hjarta, með til­heyr­andi kossum og knúsum. Ég átta mig á hvað ég hef verið með ein­dæmum heppin. Að fá að vera alin upp af svo sann­gjarnri og góðri konu. Að vita af heilum hug og hjarta að for­eldri manns er stolt af manni,“ segir Aldís Eva og heldur áfram:

„Ég er líka stolt af þér. Ég er stolt af öllu sem þú hefur gert og af öllu sem þú hefur fórnað. Þú hefur alltaf hlegið mikið og var það í miklu upp­á­haldi hjá mér þegar við hlógum saman og þá þegar önnur hvor okkar hafði sagt ein­stak­lega lélegan brand­ara. Þá hlógum við mest. Þú kenndir mér að vera frá­bær mamma og mun ég stefna að því í lífi mínu að kom­ast með tærnar þar sem þú hefur hæl­ana í móð­ur­hlut­verk­inu. Takk fyrir að styðja alltaf við mig. Takk fyrir allt sem þú hefur gefið mér. Takk fyrir allan tíma okkar saman, þótt alltof stuttur hafi verið. Takk fyrir allt elsku mamma mín.“

Dagur Páll Frið­riks­son, sonur Guðrúnar Helgu, fer líka hlýjum orðum um móður sína í minn­ing­ar­grein. „Elsku mamma, þetta var erfitt ár, örugg­lega erf­ið­asta ár ævi minnar en það ár sem ég óskaði að myndi aldrei ljúka. Ég sakna þín svo sárt, sakna þess að fara í bíltúr með þér og kjafta enda­laust á meðan þú hlust­aðir í hljóði og varst besta vin­kona ein­mana ung­lings. Ég sakna þess að liggja hjá þér og kjafta. Ég sakna brandar­anna þinna, sama hvað aðrir segja, ég hló alltaf. Ég sakna þess að sama hvaða vit­leysa mér datt í hug, þá stóðst þú alltaf við bakið á mér. Ég sakna þess að þú tal­aðir aldrei undir rós, þú sagðir bara sann­leik­ann,“ segir Dagur Páll og bætir við:

„Það er svo ótal margt í þessu lífi sem þú gerðir fyrir mig sem ég mun sakna, þú varst besta vin­kona mín og eng­inn mun geta komið í þinn stað. Þú varst ynd­is­leg mamma, þú varst blíð og góð en hafðir líka aga þegar þurfti. Ég get ekki ímyndað mér neitt sem þú gætir hafa gert betur. Þú varst ekki bara móðir mín, þú varst líka vin­kona mín, þegar illa gekk eða ég var ein­mana, þá varst þú alltaf til­búin í spjall. Hvíldu í friði elsku mamma, ég veit ekki hvað ég geri án þín.“

Guðrún Helga verður jarð­sungin í dag klukkan 13. Slóð á streymi má finna hér.