Þórarinn gæti misst fætur og vonast til að halda sjón: „Ég hef ekki alltaf verið þetta slæmur“

Eins og sjá má á með­fylgj­andi mynd er Þórarinn, tæp­lega sex­tugur syk­ur­sýki­sjúk­lingur með miklar tauga­skemmdir í fótum af völdum syk­ur­sýki. Hann er samt sem áður hinn hress­asti og vill ekki gera mikið úr sjúk­dómnum.

„Ég hef ekki alltaf verið þetta slæmur. Þetta byrj­aði með dofa í tám fyrir mörgum árum sem síðan færð­ist smám saman upp í gegnum tíð­ina”.

Hann vissi alltaf að það var vanda­mál með blóð­flæði niður í fætur en en í dag er hann með með miklar tauga­skemmdir í fótum og þarf að vera á tauga­deyf­andi lyfjum á næt­urnar, ein­fald­lega til að geta sofið.

Iðjuleysið hundleiðinlegt en tek út refsinguna

„Ég þarf að passa mig að vera ekki mikið á löppum á dag­inn því verk­ur­inn er verstur á næt­urnar en það er alveg hund­leið­in­legt að sitja í iðju­leysi, jafn­vel þótt maður verði að taka út refs­ing­una” segir Þórarinn og hlær.

Þórarinn lætur ekk­ert stoppa sig þrátt fyrir sjúk­dóm­inn og seg­ist fyrr fara í gröf­ina en vor­kenna sjálfum sér og gef­ast upp. „Það er frekar frúin sem er með áhyggjur en ég er þeirrar bless­unar njót­andi hafa verið vel giftur í tæp 40 ár“.

Vítahringur

Þórarinn segir syk­ur­sýk­ina vera afar ætt­genga í sinni ætt, hann hafi lengi vitað hvert stefndi en hafi ekki haft miklar áhyggjur og verið mik­ill syk­ur­grís og hafi þá sér­stak­lega sólg­inn í gos. Og mikið af því!. „Freist­ing­arnar eru út um allt!„ segir Þórarnn og hlær en syk­ur­sýkin hefur þjáð hann í tvo ára­tugi og versnað mjög á sl. 10 árum.

„Ég þurfti að sprauta mig af insúl­íni í mörg ár en það eru ákveðnir gallar sem fylgja insúl­ín­inu. Mat­ar­lystin eykst, sem aftur kallar á meira insúlín sem aftur kallar á meiri mat og þannig verður til víta­hringur. En svo komu líf­tækni­lyfin sem breyttu miklu, ég létt­ist til dæmis um 17 kíló eftir að ég fór að fá þau á göngu­deild­inni einu sinni í viku“.

Þórarinn seg­ist alltaf hafa staðið í þeirri trú að á ein­hverjum tíma­punkti myndi hann missa annan eða báða fæt­urnar. „Það þarf svo lítið til. Einn lít­ill steinn í skó getur valdið sári sem aldrei grær. En lækn­arnir og hjúkr­un­ar­fræð­ing­arnir passa afar vel upp á mig“.

Bíður eftir aðgerð

Þórarinn bíður eftir aðgerð en miðað við ástandið í dag er ómögu­legt að segja hvenær að henni kemur.

„Ég er svosem ekk­ert að velta mér upp úr mögu­legum fóta­skorti, það er mun frekar að ég ótt­ist að missa sjón­ina“ segir Þórarinn en blinda er algeng meðal ein­stak­linga með alvar­lega syk­ur­sýki.

Náðu að snúa augnbotnablæðingu við

,,Það er mjög vel fylgst með aug­unum á mér og ég fer í reglu­legt eft­ir­lit. Ég hef tvisvar fengið augn­botna­blæð­ingu en sem betur fer tókst að snúa því við. Ég er er líka á blóð­þrýst­ings­lyfjum sem hjálpa mikið við að halda þrýst­ingi í augum í skefjum.

Það er ekki annað hægt en að dást að jákvæðni Þórarins og konu hans enda var mikið hlegið í við­tal­inu. Þau njóta lífs­ins saman og velta sér ekki upp sjúk­dómnum.