Þann fyrsta september árið 1998 var 26 ára gamall Breti að nafni Kio Alexander Ayobambele Briggs handtekinn við komu til Íslands frá Spáni. Briggs var ekki klyfjaður af farangri og var aðeins með eina íþróttatösku. Innihald töskunnar vakti athygli lögreglu; ríflega 2000 e-pillur auk miða með greinargóðum teikningum af flugvellinum þar sem merkt hafði verið við löggæðslusvæði. Briggs var umsvifalaust settur í gæsluvarðhald.
Stuttbuxur og hlýrabolir
Í ljós kom að daginn áður hafði íslenskur maður, Guðmundur Ingi Þóroddsson, haft samband við lögreglu og gefið nákvæma lýsingu á Briggs og fíkniefnunum. Hann hafði sjálfur séð þeim pakkað og meira að segja keyrt Briggs á flugvöllinn og keypt handa honum farmiðann. Gegn upplýsingunum vonaðst Guðmundur til að fá ívilnanir í hinum ýmsu fíkniefnamálum sem í gangi voru gegn honum hér á landi. Lögreglan hét engu slíku en bjó sig snarlega undir að taka á móti Briggs.
Briggs þverneitaði sök og sagði eina tilgang Íslandsferðarinnar vera að komast tímabundið á togara sem hann hafði heyrt að gæfi vel af sér. Lögregla átti nokkuð bágt með að trúa frásögn hans þar sem Briggs hafði ekkert fé sér til uppihalds í meintri skipsplássleit auk þess sem fatnaður hans samanstóð af stuttbuxum og hlýrabolum sem seint þykja hentugur fatnaður á togara. Né í íslenska haustinu ef út í það er farið.
Briggs var með skýringar á hreinu, honum hafði verið tjáð að launahá pláss á togara lægju fyrir eins og mý á mykjuskán á Íslandi. Hann þyrfti einfaldlega að fara niður á höfn og málið væri leyst. Skortinn á fatnaði útskýrði hann á þann hátt að hann hefði allt eins átt von á því að líka ekki vinnan og þurfa því ekki á hlífðarfatnaði að halda. Ef hann yrði „sjóveikur eða þessháttar”.
Treysti á Jesú
Aðspurður um fíkniefnin í farangrinum fullyrti Briggs að þeim hefði verið komið fyrir í farangri hans gegn vilja og vitneskju. Hélt hann því fram að Guðmundur hefði laumað bæði töflunum og teikningunni í tösku hans í flugstöðinni á Benidorm þegar hann „leit af töskunni í tíu mínútur”.
Flest allt við málið kom einkennilega fyrir sjónir, ekki síst að Guðmundur, sem Briggs sagði eiganda fíkniefnanna, skyldi hafa sagt til hans. Lögregla taldi aftur á móti af og frá að Briggs hefði ekki vitað af fíkniefnunum auk þess sem frásögn hans var síbreytileg og mótsagnarkennd. Í desember sama ár var hann ákærður fyrir innflutning efnanna og var dæmdur í sjö ára fangelsi fyrir Héraðsdómi. Var um að ræða þyngsta dóm Íslandssögunnar fyrir fíknefnainnflutning.
Í viðtali við DV eftir dóminn sagðist Briggs treysta þess að Jesús sæi um hann. „Mig langaði til að öskra. Mér leið hræðilega. Mér hefur verið sagt að það bæti ekkert og það geri hlutina bara verri að sýna dómaranum tilfininngar sínar. Ég vil það heldur ekki. Það sem ég get líka sagt þér er að þú ert að tala við saklausan mann. Ég bjóst við sýknudómi”.
Hann þvertók fyrir alla fíkniefnaneyslu og kvaðst ekkert við slíkt kannast.
Briggs áfrýjaði dómnum og var sleppt úr gæsluvarðahaldi enda höfðu íslensk yfirvöld lagt sinn þunga hramm á vegabréf hans. Voru þá liðinir átta mánuður frá komunni örlagaríku til Íslands. Hann var um tíma á Akureyri og lýsti yfir áhuga á að komast á togara þaðan en guggnaði á því. Enda möguleiki á að verða sjóveikur eða þess háttar.
Briggs fór til Reykjavíkur.
Fjölmiðlastjarna stígur fram
„Kio Briggs gerðist nú heilmikil fjölmiðlastjarna á Íslandi í nokkrar vikur. Ótal viðtöl voru tekin við hann og vöktu þau mikla athygli. Maðurinn var enda fjallmyndarlegur og tilfinningaríkur með ágætum og ekki laust við að ýmsir hrærðust til meðaumkunar þegar hann lýsti því fjálglega hve kramið hjarta hans væri yfir því að hafa setið svo lengi saklaus í fangelsi,“ segir í bókinni Ísland í aldanna rás.
Frásögn Briggs snerti margan sem fundu til með unga manninum sem hafði saklaus og fullur trausts, brugðið sér í landsins í vinnuleit til þess eins að lenda í fangelsi. Aðrir lögðu minni trúnað á frásögn hans og má segja að þjóðin hafi skipst í tvær fylkingar eftir áliti sínu á sekt eða sakleysi Kio Briggs. Hann var orðhagur og leiddist seint athyglin. „Ég tek ekkert í lífinu sem sjálfsagðan hlut eftir þessa lífsreynslu. Hvert skref sem ég tek er mér mikils virði og á hverju kvöldi geng ég um höfnina og anda að mér sjávarloftinu. Skoða skipin og þau eru galdri líkust eftir að ég kom út. Allar píurnar eru ótrúlega fallegar í mínum augum, fólkið vinalegt og allur matur smakkast dásamlega. Ég meina, það er ekkert til neitt verra en að lifa í búri.“
Dómur fellur
Málinu var vísað aftur til héraðs sem sneri við fyrri dóm og sýknaði Briggs af ákæru um fíkniefnainnflutning og var niðurstaðan staðfest fyrir Hæstarétti. Ekki þótti fullsannað að hann hefði vitað af efnunum. Briggs pakkaði niður stuttbuxunum og bolunum og hélt af landi brott. Hann náði þó að lýsa yfir að hann myndi fara fram á 27 milljónir í skaðabætur frá íslenska ríkinu fyrir dvölina í hegningahúsinu.
Varla hafði blekið þornað á sýknudóminum þegar fréttir bárust af því að Kio Briggs hefði verið handtekinn í Danmörku. Fyrir að hafa 1000 e-pillur í fórum sínum. Danir virtust ónæmir fyrir töfrum Briggs, sendu hann með hraði í árs fangelsi og fimm ára komubann eftir það sem gilti á öllum Norðurlöndunum.
Nokkur fjöldi Íslendinga kvaðst síðar hafa séð Briggs við dyravörslu á næturklúbbum Spánarstranda þaðan sem fréttir bárust að hann hefði ítrekað komist í kast við lögin. Í fyrra lýsti breska lögreglan eftir honum þegar hann mætti ekki til afplánunar þarlendis.
Guðmundur Ingi Þóroddsson sat alls í 16 ár í fangelsi fyrir fíkniefnabrot en sneri við blaðinu og skapaði sér nafn sem formaður Afstöðu, félags fanga.
Kio Briggs fékk aldrei 27 milljónirnar sem hann hafði vonast eftir. Það kom engum á óvart.
Athugasemdir