Sara Dögg spyr „hvernig við ætlum að lifa með heimsfaraldri og hvert sé plan ríkisstjórnarinnar?“

Bæj­ar­full­trú­inn og odd­viti Garða­bæj­ar­list­ans, Sara Dögg Svan­hild­ar­dóttir, ritar áhuga­verðan pistil, þar sem hún spyr hvort rík­is­stjórnin hafi ein­hverja fram­tíð­ar­sýn og áætl­anir varð­andi Covid 19 fyrir kom­andi vetur.

„Eftir versl­un­ar­manna­helgi fara margir að hugsa til hausts­ins. Fólk snýr aftur til vinnu, það fer að verða kerta­ljósa­hæft og rútínan tekur aftur yfir. Sumir leik­skólar opna að nýju eftir sum­ar­frí í þeirri viku og und­ir­bún­ingur grunn­skól­anna er að hefj­ast,“ segir Sara Dögg og bætir við:

„Við, sem starfað höfum við skóla­starf, þekkjum eft­ir­vænt­ing­una og gleði­til­finn­ing­una sem fylgir því að mæta til leiks og und­ir­búa nýtt skólaár. Haust eftir haust. Hitta nýja nem­endur eða heilsa þeim gömlu að nýju. Þetta eru töfr­arnir sjálfir.“

En að mati Söru Daggar er raun­veru­leik­inn tals­vert frá­brugð­inn þeim sem við höfum átt að venj­ast:

„Þetta haustið eru öll sem koma að skóla­starfi hins vegar í tölu­verðri óvissu um upp­haf skóla­árs­ins,“ segir hún og bætir við:

„Ísland er nú statt í stærstu bylgju heims­far­ald­urs­ins. Sem betur fer er stór hluti þjóð­ar­innar bólu­settur. En það er ekki enn ljóst hvaða áhrif bólu­setn­ingin hefur. Það er ljóst að bólu­settir sýkj­ast og smita áfram, þó afleið­ing­arnar fyrir bólu­setta virð­ist væg­ari.

Í þess­ari miðju bylgju, með skóla­starf hinum megin við hornið, hafa stjórn­völd ekki lagt fram neinar áætl­anir um hvernig á að takast á við bylgj­una innan skóla­kerf­is­ins. Eða áætl­anir um hvernig skól­arnir eiga að lifa með veirunni.“

Sara Dögg nefnir að „gefið hefur verið út að starfs­fólk skól­anna, sem flestir fengu eina Jensen sprautu, muni í ágúst bjóð­ast að koma í „búst“ til að verða klárt í slag­inn. En það hefur ekk­ert komið fram um fram­tíð­ar­sýn­ina; en það er alveg ljóst að það þarf að gera ráð­staf­anir. Veiran svífur um og stingur sér niður, að því er virð­ist hvar sem er. Hún er ekki að gufa upp og við munum þurfa að lifa með henni enn um sinn,“ segir Sara Dögg og spyr í kjöl­farið hvert sé „plan rík­is­stjórn­ar­innar?“

„Ætla stjórn­völd að miða við að skóla­kerfið hrökkvi eins og ekk­ert sé aftur í Covid-gír­inn? Með fjar­kennslu og börn og ung­menni sem dúsa heima. Á að við­halda félags­legri ein­angrun sem við ótt­umst öll að hafi langvar­andi nei­kvæðar afleið­ingar. Eða eru ein­hver önnur plön í kort­unum? og hver eru þau þá?“

Sara Dögg seg­ist vita til þess að „for­eldrar og starfs­fólks skóla­kerf­is­ins eru margir áhyggju­fullir yfir stöð­unni og gangi mála; for­eldrar hafa áhyggjur af börnum sínum – hvort þau muni smit­ast í skól­unum þegar börnin og ung­mennin hóp­ast aftur saman eftir sum­ar­frí.“

Og bendir á að „þó þau veik­ist síður en aðrir, þá bera þau samt smit sem getur líka borist til bólu­settra starfs­manna skól­anna. Starfs­fólk leik- og grunn­skóla hefur unnið algjört þrek­virki fram til þessa í þágu sam­fé­lags­ins á sama tíma og því hefur stafað ógn af heims­far­aldr­inum.Þær aðstæður mega aldrei telj­ast sjálf­sagðar.“

Sara Dögg leggur áherslu á að „við getum ekki sætt okkur við að ekki séu lagðar fram skýrar áætl­anir, þannig að ein­hver vissa ríki um það sem koma skal. Einhver vissa önnur en að skóla­starf fari núna af stað í mik­illi óvissu og óör­yggi vegna heims­far­ald­urs­ins, meðal starfs­fólks, barna og ung­menna sem og for­eldra þeirra. Sú óvissa og óör­yggi mun lifa á meðan stjórn­völd leggja ekki fram sýn og plön um hvernig við ætlum að lifa með heims­far­aldri.“