„Stefán Einar útmálar okkur sem gyðingahatara og segir að við höfum tekið upp kyndil Hitlers“

Einar Steinn Val­garðs­son og Hjálmtýr Heiðdal eru ekki par sáttir við Stefán Einar Stef­áns­son blaða­maður sem skrif­aði grein í Morg­un­blaðið með fyr­ir­sögn­inni: „Illa dulið gyð­inga­hatur.“

Þeir félagar, Einar og Hjálmtýr eru báðir félagar í Félaginu Ísland-Palest­ína og þeir nefna að „grein Stefáns er svar við grein sem við skrif­uðum um skrif Stefáns um rauð­víns­fram­leiðslu á her­teknu landi í Palest­ínu.“

Og bæta við:

„Eins og alvana­legt er hjá þeim sem vilja verja ofbeldi Ísra­els­ríkis gegn Palest­ínu­mönnum, þá byrjar Stefán grein sína á því að útmála okkur sem gyð­inga­hat­ara, og ef trúa má Stefáni, þá höfum við tekið upp kyndil­inn sem féll úr hendi Hitlers á sínum tíma.“

Þeir félagar segja þó að „ávirð­ingar Stefáns Einars í okkar garð eru ekki meg­in­at­riði, meg­in­at­riðið er að hann reynir að blekkja les­endur með full­yrð­ingum sem eiga sér enga stoð í veru­leik­anum,“ og benda á að „í grein Stefáns Einars er nokkrar lyk­il­setn­ingar: „Í þessum aðstæðum gera almennir borg­arar, jafnt Ísraelar og Palest­ínu­menn, til­raun til þess að lifa eðli­legu lífi og upp­fylla vonir sínar og vænt­ingar til lífs­ins“. Enn fremur: „Er aðdá­un­ar­vert að fylgj­ast með fólk­inu, m. a. á Vest­ur­bakk­anum, nýta sér ferða­þjón­ustu og mat­væla­fram­leiðslu til að skapa sér og sínum góð lífs­skil­yrði…Þar starfa gyð­ingar og Palest­ínu­menn hlið við hlið. Hags­munir þeirra eru sam­ofnir.“

Þeir Einar og Hjálmtýr segja að „þessi skrif Stefáns eru annað hvort dæmi um hróp­andi van­þekk­ingu eða sýna okkur að hann er sér­lega ósvíf­inn. Við látum les­endum eftir að kom­ast að nið­ur­stöðu um það, en stað­reyndin er sú að millj­ónir Palest­ínu­manna, bæði þeir sem búa innan Ísraels og þeir sem búa á Vest­ur­bakk­anum og Gaza, lifa ekki eðli­legu lífi; það er ef menn telja eðli­legt líf að vera frjáls til orða og athafna; geta ferð­ast; í stuttu máli að njóta mann­rétt­inda eins og sið­samt fólk telur að allir eigi að njóta. Það er ekki ógn frá Íran sem hindrar að lífið sé eðli­legt eins og Stefán skrifar, það er kúgun Ísra­els­ríkis á Palest­ínu­mönnum sem er orsök vand­ans.“

Þeir færa í tal að „Palest­ínu­menn sem búa innan Ísraels geta ekki valið sér bústað að eigin ósk – það er í raun þannig að stór hluti Ísra­els­ríkis er þeim lok­aður þótt þeir telj­ist vera lög­mætir íbúar lands­ins. Þeir geta sjaldn­ast fengið leyfi til að byggja hús. Þeir geta ekki end­ur­heimt eigur sínar sem var stolið af þeim við stofnun Ísra­els­ríkis. Þeir geta ekki gifst ef ástin þeirra hlýtur ekki náð ísra­el­skra yfir­valda. Ekkert af þessu er eðli­legt og upp­fyllir engar vonir þessa fólks. Og það er vegna þess að fólkið býr í ríki sem skil­greinir sig með lögum sem ríki meiri­hlut­ans en ekki ríki allra lands­manna burt­séð frá upp­runa og trú.“

Og nefna fleiri dæmi um líf það sem Palest­ínu­menn þurfa að horfast í augu við á degi hverjum:

„Íbúar Vest­ur­bakk­ans búa við her­nám og eru ofur­seldir Ísra­els­her, sem ræður öllum sam­göngum að geð­þótta her­mann­anna. Palest­ínskir bændur eru rændir ökrum sínum og skotnir ef þeir mót­mæla. Íbúar Vest­ur­bakk­ans eru innikró­aðir með múr sem klýfur byggðir þeirra og hindrar alla fram­þróun. Ísra­els­her fang­elsar börn og beitir þau bæði and­legum og lík­am­legum pynt­ingum. Íbúar Austur-Jer­úsalem missa hús sín í hendur ofsa­trú­ar­gyð­ingum sem njóta stuðn­ings Ísra­els­hers.“

Benda á að „íbúar Gazastrandarinnar eru í her­kví; eng­inn fer þangað eða þaðan nema með leyfi Ísra­els­hers. Atvinnu­líf er á helj­ar­þröm sökum herkví­ar­innar – vatn er af skornum skammti og einnig raf­magn, meðal ann­ars sökum þess að her Ísraels hindrar aðdrætti til við­gerða á tækja­bún­aði. Fiski­menn á Gaza hætta lífi og limum er þeir reyna að sækja björg í bú. Varð­bátar Ísra­els­hers hindra þá í að sækja gjöful fiski­mið og hafa drepið marga sjó­menn sem eru fyr­ir­vinnur heim­ila sinna.“

Einar og Hjálmtýr von­ast eftir að áður­nefndur Stefán Einar „útskýri fyrir okkur hvernig menn geti gert „til­raun til þess að lifa eðli­legu lífi og upp­fylla vonir sínar og vænt­ingar til lífs­ins“ við þessar aðstæður sem hér er lýst og eru hvergi ýktar eða full­nægj­andi til að lýsa því ástandi sem þarna ríkir.

Þessi fárán­lega lýs­ing á „sam­ofnum hags­munum“ kúg­ar­ans og þess kúg­aða er svo út úr kú að það læð­ist að manni sá grunur að Stefán Einar vilji ekki að orð hans séu tekin alvar­lega. Það væri for­vitni­legt að fá Stefán Einar til að lýsa líf­inu á baðmullarökrum Suð­ur­ríkja Banda­ríkj­anna um 1850, bara smá grein­ar­korn um sam­ofna hags­muni þræl­anna og þræla­hald­ar­ans!“

Þá benda Einar og Hjálmtýr á að „Stefán Einar heldur því fram að Félagið Ísland-Palest­ína sé á móti til­veru Ísra­els­ríkis; að það sé opin­ber stefna félags­ins. Þetta er rangt, á vef­síðu félags­ins má lesa eft­ir­far­andi um mark­mið félags­ins:

„Að beita sér fyrir því, að Íslend­ingar leggi sitt af mörkum til þess að rétt­lát og frið­sam­leg lausn finn­ist á deilu Ísraela og Palest­ínu­manna á grund­velli alþjóða­réttar og mann­rétt­inda­sátt­mála Sam­ein­uðu þjóð­anna og með til­liti til allra sam­þykkta Sam­ein­uðu þjóð­anna sem varða deil­una.“

„Stefán Einar, sem hvetur Íslend­inga til þess að kaupa vín sem er fram­leitt með ólög­legum hætti á landi sem hefur verið stolið, virð­ist ekki sáttur við þá nið­ur­stöðu okkar að hann styðji mann­rétt­inda­brot Ísra­els­ríkis. Allt sem Stefán Einar hefur skrifað um þetta „vín­mál“ snýst um að segja að þetta sé hið besta mál og verður hann að fyr­ir­gefa okkur ef við höfum dregið rangar álykt­anir og að hann styðji alls ekki mann­rétt­inda­brotin sem hann skrifar svo glað­beittur um. Hann verður þá að útskýra það fyrir okkur og les­endum.“