Jóhanna: „Ef Kolbeinn beitti ekki ofbeldi hvers vegna bauð hann sáttagreiðslu og styrkti Stígamót?“

„Vegna yfir­lýs­ingar sem Kolbeinn Sig­þórs­son sendi frá sér til fjöl­miðla, þann 1. sept­em­ber sé ég mér ekki annað fært en að stíga fram og tjá mig um mál sem fram að þessu var lokið af minni hálfu.

Ég er títt­nefnda „vin­konan“ segir Jóhanna Helga Jens­dóttir í færslu á Facebook og bætir við:

„Föstu­dags­kvöldið 15. sept­em­ber 2017 var ég ásamt fleirum á skemmti­staðnum b5. Þetta kvöld veitt­ist Kolbeinn Sig­þórs­son að mér með þeim afleið­ingum að ég hlaut áverka og það sá á mér í nokkrar vikur á eftir. Þetta umrædda kvöld hafði Kolbeinn áður veist að Þórhildi Gyðu Arn­ars­dóttur, eins og ítrekað hefur komið fram í fjöl­miðlum und­an­farna daga.“

Hún segir að málið hafi farið í hafð­bundið ferli og lögð var fram kæra hjá lög­reglu:

„Skömmu síðar fáum við Þór­hildur boð frá lög­manni um að skrifa undir þagn­ar­skyldu­samn­ing. Það skyldi vera gegn greiðslu upp á 300.000 krónur. Ég afþakk­aði þetta boð og málið hélt áfram í hefð­bundnum far­vegi hjá lög­reglu.

Skömmu síðar hafði annar lög­maður sam­band við mig til þess að reyna að leita sátta. Við tóku nokkrir fundir þar sem farið var yfir stöðu mála og á einum þeirra komu fram til­lögur að mögu­legum sáttum. Kolbeinn bauð okkur Þórhildi, hvorri fyrir sig 1.500.000 krónur í sátta­greiðslu. Við sam­þykktum það með þeim fyr­ir­vara að hann myndi gang­ast við brotum sínum gegn okkur, augliti til auglits og biðja okkur afsök­unar á hegðun sinni og fram­ferði þetta kvöld. Þá settum við það sem skil­yrði hann myndi einnig gefa 3.000.000 króna til Stíga­móta, sem er eins og flestir vita ráð­gjafar- og fræðslu­mið­stöð sem berst gegn kyn­ferð­is­of­beldi. Þótti okkur Þórhildi það afar við­eig­andi í ljósi þess sem gerð­ist umrætt kvöld.“

Kolbeinn var á þessum tíma mjög upp­tek­inn í verk­efnum erlendis og hafði ekki tök á að koma til lands­ins og segir Jóhanna að „úr varð að ég, Þór­hildur Gyða, faðir minn og lög­maður Kolbeins flugum út á sátt­ar­fund.  Á þeim fundi gekkst Kolbeinn við brotum sínum, sýndi iðrun og bað okkur inni­lega afsök­unar. Það var upp­lifun mín á þessum tíma að Kolbeinn væri ein­lægur í afsök­un­ar­beiðni sinni, hann sæi eftir því sem hann gerði og því skildum við „sátt“ og ég taldi mál­inu lokið af minni hálfu.“

Hún nefnir að hún hafi „aldrei rætt þetta mál opin­ber­lega og er ástæðan sú að Kolbeinn gekkst við því sem hann gerði, baðst afsök­unar og iðr­að­ist að ég taldi. Fyrir það var hann í mínum huga maður að meiri.“

Eftir yfir­lýs­ingu Kolbeins segir Jóhanna að nú hafi kveðið við nýjan tón þar sem hann „neit­aði að hafa brotið á okkur. Ef hann beitti engan ofbeldi, hvers vegna bauð hann fram sátta­greiðslu og styrkti Stígamót sem beita sér gegn hvers konar kyn­bundnu ofbeldi. Hvar dregur Kolbeinn lín­una á því „að vera til fyr­ir­myndar“ og að beita ofbeldi?“

Og bætir við:

„Ég vil taka það skýrt fram að Stígamót komu ekki nálægt þessu máli á neinn hátt, heldur fannst okkur, í kjöl­far þess sem gerð­ist, við­eig­andi að pen­ing­ur­inn færi þangað. Það er því ekki rétt að Kolbeinn hafi greitt 3 millj­ónir til Stíga­móta að eigin frum­kvæði eins og kemur fram í yfir­lýs­ingu hans, en hann sætt­ist á það.

Eins og ég sagði hér að ofan þá ætl­aði ég aldrei að stíga fram, en rétt skal vera rétt. Ég mun ekki tjá mig meira um þetta mál, þar sem því er lokið af minni hálfu, en sann­leik­ur­inn skal vera í fyr­ir­rúmi.“