Danith í framboði fyrir Miðflokkinn: „Ég hef hvorki náð að venjast vindinum né dimmunni að vetri“

„Mér finnst vera skemmti­legt að taka þátt í póli­tík; ég ólst upp í póli­tísku umhverfi og þegar ég flutti til Íslands árið 2000 fór ég að fylgj­ast með hvað væri að ger­ast í íslensku þjóð­fé­lagi og ég fann út að ef maður er ósáttur við umhverfi sitt verður maður eig­in­lega að taka þátt í að skapa sam­fé­lagið. Þess vegna tek ég þátt í póli­tík á Íslandi; til að reyna að gera umhverfið sem ég bý í betra,“ segir Danith Chan sem er frá Kambódíu en hún fædd­ist þar en ólst hins vegar upp bæði í Kína og Egypta­landi. Danith skipar 2. sæti á lista Mið­flokks­ins í Reykja­vík­ur­kjör­dæmi suður fyrir kom­andi þing­kosn­ingar.

Hún er spurð um áherslu­mál sín fyrir kosn­ing­arnar. „Ég hef áhuga á svo mörgum mál­efnum. Til að nefna nokkur skipta heil­brigð­is­mál til dæmis máli í huga mínum. Ég veit að það eru víða biðlistar en ég tel að for­varnir séu mik­il­vægar og ég veit líka að ef það væri almennt séð lögð meiri áhersla á þær væru ekki svona langir biðlistar. Það ætti að setja meiri pen­ing í for­varnir og ef það yrði gert þyrfti ekki einu sinni að tala um biðlista. Það er allt of mikið verið að laga eftir á í stað­inn fyrir að leggja áherslu á for­varnir og fyr­ir­byggj­andi aðgerðir.

Svo legg ég mikla áherslu á sam­vinnu á alþjóða­vett­vangi þegar kemur að utan­rík­is­málum. Það væri hægt að styrkja stöðu lands­ins mikið í því sam­bandi. Ísland er eyja og við erum alltaf sterk­ari þegar við stöndum saman hvort sem það eru ein­stak­lingar eða á alþjóða­mæli­kvarða.“

Danith, sem er bæði lög­fræð­ingur að mennt og með MBA-próf, myndi vilja leggja áherslu á rekstrar­aum­hverfi lít­illa og smærri fyr­ir­tæka. „Það er svo­lítið erf­ið­ara að reka fyr­ir­tæki á Íslandi þegar þau eru lítil og rekstr­ar­um­hverfið og lagaum­hverfið er ekki allt mjög þægi­legt.“

Hún nefnir líka mennta­mál og bendir á að sér finn­ist vera áhuga­vert að grunn­skóla­börn hér á landi hafa mörg hver ekki komið vel út í PISA-könn­unum. Hún segir að það sé eitt­hvað sem hún myndi vilja ein­blína á.

Danith ásamt eig­in­manni sínum, Sveini Óskari Sig­urðs­syni, bæj­ar­full­trúa fyrir Mið­flokk­inn í Mos­fellsbæ.

Jöfn tækifæri fyrir alla

Danith seg­ist leggja mikla áherslu á jöfn tæki­færi fólks og nefnir jöfn tæki­færi til tekna. „Við búum í þessu vel­ferð­ar­kerfi en það hafa ekki allir aðgang að sömu tæki­færum og það fer mikið eftir því hvað við­kom­andi er búinn að gera og hvern hann þekkir. Það er svo­lítið mikið svo­leiðis á Íslandi þannig að ég vil leggja áherslu á jöfn tæki­færi fyrir alla. Það á ekki að líð­ast að inn­flytj­endur fái lægri laun heldur en inn­fæddir fyrir sömu vinnu. Við eigum að búa til rétt­lát­ara sam­fé­lag þannig að allir fái greitt fyrir vinnu sína. Hitt er bara ósann­gjarnt.“

Danith segir að það sé hægt að gera mikið í inn­flytj­enda­málum hér á landi. Hún nefnir íslensku­kennslu sem hún segir marga inn­flytj­endur ekki hafa efni á og vill hún að íslensku­kennsla verði gerð gjald­frjáls.

Á heima­síðu Mið­flokks­ins, mid­flokk­ur­inn.is, skrifar Danith: „Hér á landi þurfum við einnig verð­mæta­skap­andi vinnu­afl og gæta að fjöl­breytni þeirra inn­flytj­enda sem hér setj­ast að, m.a. sem kvótaflótta­menn. Líta verður m.a. til mann­úð­ar­sjón­ar­miða, sem miklu skiptir. Það verður einnig að líta til þess að jafn­ræði ríki á meðal flótta­fólks í heim­inum hvað aðgang að Íslandi varðar sem áfanga­staðar til búsetu. Einnig skal litið til þess að hér búi ekki eins­leitur hópur inn­flytj­enda sem aðlag­ast ekki sam­fé­lag­inu eins vel og kostur er. Ég hef aðlag­ast en mun aldrei aðlag­ast 100% en hef gert mitt allra besta til þess og er ein frá mínu heima­landi búandi hér. Svo vil ég, rétt eins og Íslend­ingar, sem búa erlendis, halda í mín sér­kenni, menn­ingu, trú og mat­ar­gerð. Mót­tak­and­inn, þ.e. Íslend­ing­ur­inn, verður einnig að koma til móts við mig. Það hafa fjöl­margir félagar mínir í Mið­flokknum gert, nánir ætt­ingjar og aðstand­endur einnig. En alls ekki allir.“ Enn­fremur segir hún á síðu flokks­ins: „ Við þurfum að efla landamæra­eft­ir­lit og lög­reglu­yf­ir­völd. Það þarf að veita harða og óbilandi mót­spyrnu gegn erlendum sem og inn­lendum glæpa­gengjum sem hafa hreiðrað hér um sig. Þessi gengi nýta sér m.a. vel­vild og virkni flótta­manna- og vel­ferð­ar­kerf­is­ins. Í kringum þetta hafa jafn­vel mynd­ast nýjar og ansi hvat­vísar starfs­stéttir sem keyra harða stefnu, jafn­vel hat­urs­fulla og óbil­gjarna. Slíkt getur leitt til þess að brotnir séu niður inn­viðir rík­is­ins, þeir veiktir og sér­stak­lega vilj­inn til að bregð­ast við þegar á reynir. Ef það er að ger­ast, erum við á rangri og vara­samri leið. Óljósar heim­ildir benda til að glæpa­hóp­arnir, þ.e. þeir sterk­ustu er hér hafa umsvif, hafa margir þroskast sér­stak­lega vel innan Evrópu, þ.e. bæði þar innan og utan EES svæð­is­ins.“

Í flóttamannabúðum

Danith fædd­ist árið 1978 í Kambodíu eins og þegar hefur komið fram, nánar til­tekið í höf­uð­borg­inni Phnom Penh, og þurfti fjöl­skylda hennar að flýja þegar hún var mán­að­ar­gömul þegar Víetna­mar yfir­tóku borg­ina. Amma hennar og afi í móð­ur­ætt höfðu verið lyfja­fram­leið­endur og afi hennar í föð­ur­ætt var hægri hönd kon­ungs lands­ins, Sihanouk, auk þess sem hann starf­aði árum saman sem sendi­herra. Danith var ásamt for­eldrum sínum í flótta­manna­búðum í Tælandi í rúm tvö ár og flutti Danith til afa og ömmu sinnar í Egypta­landi þegar hún var á fjórða ári. Þar bjó hún næstu árin en afi hennar í föð­ur­ætt var á þeim tíma sendi­herra í Kaíró. Afi hennar fékk síðar sendi­herra­stöðu í Peking í Kína og flutti hún þangað sex ára gömul.

Danith segir að það erf­ið­asta sem hún hafi upp­lifað á ævinni sé þegar faðir hennar, sem var kven­sjúk­dóma­læknir, lést úr krabba­meini þegar hún var tæp­lega tví­tug. Hún nefnir líka þegar afi hennar flutti frá Kína til Kambódíu. „Pabbi var mjög ungur þegar hann dó. En lífið heldur áfram. Það er ekk­ert sem ég gat gert; það skiptir máli að vera bjart­sýnn og halda áfram með lífið.“

Vindurinn

Áður en faðir Danith lést hafði hún hafið nám í alþjóða­lög­fræði við Háskól­ann í Peking þar sem hún kynnt­ist íslenskum eig­in­manni sínum, Sveini Óskari Sig­urðs­syni, sem er bæj­ar­full­trúi fyrir Mið­flokk­inn í Mos­fellsbæ.

Ástin tog­aði hana til sögu­eyj­ar­innar í norðri og þegar þangað kom árið 2000 hóf Danith íslensku­nám við Háskóla Íslands. Hún lauk árið 2005 meist­ara­námi í lög­fræði frá Háskóla Íslands með áherslu á umhverfis- og Evr­ópu­rétt. Árið 2009 lauk hún MBA-prófi við Háskól­ann í Reykja­vík.

Danith hefur gegnt ýmsum störfum á Íslandi. Hún vann um tíma meðal ann­ars hjá Útlend­inga­stofnun, stoð­tækja­fyr­ir­tæk­inu Össuri, hjá Valitor og slita­stjórn Glitnis. Nú starfar hún í ferða­iðn­aði og hefur áhuga á að sú iðn­grein vaxi og dafni á Íslandi.

Danith hefur búið um helm­ing ævi sinnar á Íslandi. Hún er spurð hvað Ísland sé í huga hennar. Hún nefnir fjöllin, jöklana, sjó­inn, Íslend­ing­ana og íslensk­una. „Það sem mér finnst vera frá­bært við Ísland er tungu­málið sem er eitt best varð­veitta tungu­málið í heim­inum. Ég hef alltaf haft áhuga á tungu­málum sem fræði­grein; íslenska er eins upp­runa­leg og kostur er í nútíma­sam­fé­lagi.“

Danith segir að vind­ur­inn á Íslandi sé það sem henni finnst vera það erf­ið­asta að eiga við. „Hann blæs úr öllum áttum og það er meira af honum hér en ann­ars staðar þar sem ég hef alist upp. Ég hef hvorki náð að venj­ast vind­inum né dimm­unni að vetri. En á móti finnst mér mjög kósí að kúra heima. Þar líður mér best.“

Danith ásamt dætrum sínum.