Ungur hrossabóndi lætur Ingu fá það óþvegið: „Þú ættir að skammast þín fyrir skinhelgina.“

Ungur hrossa­bóndi, Bjarni Sæv­ars­son er með opið bréf á Vísi í dag, til Ingu Sæland, for­mann Flokks fólks­ins. Í bréf­inu skammar Bjarni hana Ingu fyrir frum­varpið sem hún hefur nú lagt fram á Alþingi en hún vill banna blóð­mera­bú­skap á Íslandi.

„Ég er ungur hrossa­bóndi, hef ekki verið tal­inn til efna­manna og verð það trú­lega aldrei. Síð­ast­liðin ár hafa ekki verið land­bún­að­inum hag­felld, afurða­verð lágt og hefur engan veg­inn haldið í við verð­lags­þróun. Ég keyri ekki um á nýjum Land cruiser heldur klæð­ist ég gömlum stíg­vélum og rif­inni úlpu við mitt brauð­strit, hef ekki ráð á öðru. Afar lítið rými hefur verið í hinum hefð­bundnu búgreinum fyrir ungt fólk, því fór ég þá leið að halda merar til blóð­gjafar því það er eina búgreinin þar sem eitt­hvað pláss hefur verið fyrir nýja aðila. Ég full­yrði að ég og mitt sam­starfs­fólk göngum ekki á heilsu mer­anna minna, ann­ars væri þetta ekki og hefði ekki verið stundað í ára­tugi með góðum árangri. Reynslan lýgur ekki. Þær eru hraustar og því fer fjarri að þær séu ein­hver villi­dýr sem mega ekki sjá mann án þess að sturl­ast eins haldið hefur verið fram af mik­illi van­þekk­ingu.“

Þvínæst talar Bjarni um ást sína á mer­unum og talar um þær sem djásn í hans augum.

„Mínar merar eru elskar að mér og ég að þeim. Ég lít til þeirra nærri dag­lega árið um kring og þá koma þær og heilsa upp á mig, ljúfar og rólegar, hvort sem ég er að færa þeim hey á drátt­ar­vél eða kem til þeirra gang­andi. Í mínum búskap hef ég keypt að alls­konar hryssur, sumar styggar og ótamdar. Þær und­an­tekn­inga­laust spekj­ast fljótt í mínu stóði og verða ekki minni djásn í mínum augun en þær sem ég hef fengið gæfar.“

Að lokum skammar hann Ingu og segir það skjóta skökku við að hún ætli sér að svipta hann lifi­brauð­inu, þar sem hún seg­ist bæði vilja útrýma fátækt og að hún sé mik­ill dýra­vinur. „Aukin heldur vilt þú neyða mig til að slátra mínum bústofni, mer­unum sem ég elska, með því að banna þeim að sjá sér far­borða. Undarleg dýra­vernd það.“

Lokaorð Bjarna eru sterk.

„Þar heggur sá er hlífa skyldi kæra Inga. Þú ætlar að setja mig á göt­una, rúinn æru og heiðri og skipa mer­unum mínum í ómerkta gröf. Þú ættir að skamm­ast þín fyrir skin­helg­ina.“