„Unglingar horfa á klám og nota á fjölbreyttan hátt, og sumir nota klám til að fræðast um kynlíf“

Kynís var stofnað af fag­fólki 9. des­em­ber árið 1985 og var til­gang­ur­inn að skapa vett­vang sem gæti eflt sam­starf fag­fólks á þessu sviði. Kynfræði (sexology) er fræði­greinin um kyn­ver­und manns­ins (human sexu­ality).

Fræði­menn sem leggja stund á kyn­fræði vilja, líkt og aðrir fræði­menn, auka þekk­ingu og skiln­ing á við­fangs­efni fræði­grein­ar­innar með skipu­lögðum hætti.

Útgangs­punktur kyn­fræði er að mað­ur­inn sé kyn­vera.

Félagið sendi frá sér yfir­lýs­ingu í kjöl­far umræðu um fræðslu um svo­kall­aðar kyrk­ing­ar í kyn­lífi, en Hanna Björg Vil­hjálms­dótt­ir kynja­fræði­kenn­ari hef­ur á síð­ustu dög­um gagn­rýnt slíka fræðslu Sig­ríðar Dagg­ar Arn­ar­dótt­ur kyn­fræð­ings harð­lega og sagt að hún sé að „normalísera of­beld­is­hegðun.“

„Eftir greina­skrif og skoð­ana­skipti dags­ins vill Kynís koma eft­ir­far­andi skila­boðum áleiðis:

Fólk er alls konar og fílar alls konar af ólíkum ástæðum. Það eru ekki ein­ungis strákar og stelpur sem stunda kyn­líf saman, heldur er kyn­hegðun og kyn­vit­und ein­stak­linga ólík.

Við verðum að gera ráð fyrir þessu í orð­ræð­unni og skapa rými fyrir öll.

Það er ljóst að ung­lingar horfa á klám. Ung­lingar nota klám á fjöl­breyttan hátt, og rann­sóknir sýna að sumir ung­lingar nota klám til að fræð­ast um kyn­líf.

Þess vegna er mik­il­vægt að spjalla um klám í kyn­fræðslu og kenna ung­lingum klám­læsi (e. porn literacy), sem meðal ann­ars felst í því að eiga heið­ar­legt sam­tal um að klám end­ur­spegli ekki raun­veru­leik­ann.“

Kynís vill benda á að „ung­lingar hafa alls konar lang­anir sem spretta frá alls konar lífs­reynslu. Kannski vaknar ein­hver for­vitni við að horfa á klám og er því mik­il­vægt í kyn­fræðslu að búa ekki til skömm, heldur frekar fræða af virð­ingu og opnum hug.

Öll fræðsla miðar auð­vitað að því að koma í veg fyrir slæmar afleið­ingar og efla ein­stak­ling­inn í að eiga ánægju­lega reynslu.

Góð kyn­fræðsla felur í sér að mæta ung­lingum þar sem þau eru og vera heið­ar­leg í sam­skiptum. Ef okkur sem kyn­fræð­urum finnst óþægi­legt að svara spurn­ingum ung­linga þá þurfum við fyrst og fremst að skoða okkar eigin for­dóma og fyr­ir­fram gefnu hug­myndir, en ekki koma skömminni á þau.“